przyjmuje bowiem w tym zakresie domniemanie prawne. Jej przepisy stanowią, że dla celów udzielania świadczeń z pomocy społecznej przyjmuje, że z jednego hektara przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 207 zł.
Jednocześnie ustawa nie przewiduje jakichkolwiek wyjątków od przyjętej w przytoczonym artykule zasady wyliczania dochodu z gospodarstwa rolnego. Oznacza to, że z punktu widzenia art. 8 ust. 9 ustawy o pomocy społecznej bez znaczenia jest okoliczność, czy gospodarstwo rolne jest uprawiane, czy też nie i z jakiego powodu. Bez znaczenia jest również czy gospodarstwo to rzeczywiście przynosi dochody. Przyjęty wskaźnik osiąganego dochodu jest bowiem niezależny od rzeczywiście osiąganych dochodów z gospodarstwa rolnego, a ustawa nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyłączeń.
Także zawarcie umowy cywilnoprawnej, w wyniku której osoba ubiegająca się o świadczenie z pomocy społecznej, przekazała okresowo władanie gruntów jej gospodarstwa rolnego innej osobie, nie daje podstaw do pominięcia tych gruntów przy obliczeniu dochodów z gospodarstwa rolnego w postępowaniu w sprawie przyznania świadczeń z pomocy społecznej.
Sam fakt posiadania określonej ilości hektarów przeliczeniowych powoduje, że istnieje domniemanie osiągania dochodu w wysokości określonej w ustawie o pomocy społecznej
