Z tego artykułu się dowiesz:
- Jakie stanowisko zajęło Ministerstwo Zdrowia w sporze o uprawnienia do wykonywania zabiegów medycyny estetycznej?
- Kto jest uprawniony do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej?
- Dlaczego certyfikaty ukończonych szkoleń nie wystarczają, aby wykonywać zabiegi medycyny estetycznej?
Stanowisko Ministerstwa Zdrowia z 30 stycznia 2026 r. jednoznacznie rozstrzyga trwający od lat spór pomiędzy lekarzami a kosmetologami oraz kosmetyczkami w sprawie uprawnień, jakie powinny posiadać osoby wykonujące zabiegi medycyny estetyczno-naprawczej.
Procedury medycyny estetyczno-naprawczej są świadczeniami zdrowotnymi wykonywanymi przez lekarzy
W komunikacie podpisanym przez wiceminister zdrowia Katarzynę Kęcką wskazano, iż „zgodnie z obowiązującymi przepisami uprawnienia takie posiadają wyłącznie lekarze specjaliści dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej, a także inni lekarze i lekarze dentyści (zwani dalej: lekarzami), posiadający prawo wykonywania zawodu na czas nieokreślony, którzy odbyli dodatkowe szkolenia i uzyskali certyfikaty w zakresie wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej”.
Resort zwraca uwagę, że procedury medycyny estetyczno-naprawczej są świadczeniami zdrowotnymi o dużym ryzyku wystąpienia powikłań, zagrożenia życia lub zdrowia, dlatego podlegają regulacji przez ministra zdrowia. W tym kontekście przypomniano, że przepisy art. 17 ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z 13 czerwca 2023 r. w sprawie umiejętności zawodowych lekarzy i lekarzy dentystów sformalizowały medycynę estetyczno-naprawczą, jako certyfikowaną umiejętność zawodową lekarzy i lekarzy dentystów, przedstawiając w art. 3 ust. 1b pkt 1 lit. c ustawy definicję legalną umiejętności zawodowych, wskazując, że „umiejętnościami zawodowymi określa się nabywanie umiejętności z zakresu danej dziedziny medycyny albo kilku dziedzin medycyny lub będące umiejętnościami udzielania określonych świadczeń zdrowotnych”.
„Obowiązujące przepisy wyraźnie zatem wskazują, że procedury medyczne wchodzące w zakres umiejętności zawodowych (dotyczy również procedur medycyny estetyczno-naprawczej) są świadczeniami zdrowotnymi wykonywanymi przez lekarzy” – wyjaśniono w komunikacie.
Czytaj więcej
Zabiegi medycyny estetycznej powinny być uznane za świadczenie zdrowotne – uważają lekarze.
Certyfikaty świadczą o szkoleniu, ale nie dają uprawnień do wykonywania zabiegów
Ministerstwo wskazuje jednocześnie, że „osobą nieuprawnioną do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej jest każda osoba nieposiadająca kwalifikacji zawodowych lekarza, a zatem nieuprawnieni do ich wykonywania są pracownicy innych zawodów medycznych, kosmetolodzy, kosmetyczki i inne osoby pomimo iż posiadają certyfikaty odbytych szkoleń z zakresu jakiejkolwiek procedury medycyny estetycznej”. Jak przy tym zaznaczono, „uzyskane na szkoleniach czy kursach przez osoby nieuprawnione certyfikaty z zakresu procedur medycyny estetyczno-naprawczej świadczą wyłącznie o odbyciu takiego szkolenia, natomiast nie nadają uprawnień do ich wykonywania”.
W komunikacie podkreślono również, że procedury medycyny estetyczno-naprawczej podlegające certyfikacji określone zostały w dokumencie zatwierdzonym przez ministra zdrowia „Minimalny standard przeprowadzania certyfikacji umiejętności zawodowej medycyny estetyczno-naprawczej przez organizatorów certyfikacji”.
W dokumencie tym wskazano, że zakres wiedzy i umiejętności niezbędnych do uzyskania przez lekarza certyfikatu z medycyny estetyczno-naprawczej obejmuje wykonywanie następujących procedur:
a) zabiegi z użyciem toksyny botulinowej,
b) zabiegi z użyciem kwasu hialuronowego usieciowanego (wolumetria, liftingowanie, modelowanie),
c) zabiegi z użyciem kwasu polimlekowego,
d) zabiegi z użyciem hydroksyapatytu wapnia,
e) zabiegi z użyciem polikaprolaktonu,
f) mezoterapia z użyciem kwasu hialuronowego nieusieciowanego, aminokwasów, witamin, polinukleotydów, kolagenu, mikro- i makroelementów, peptydów, enzymów, koenzymu oraz leków w celu leczenia, odbudowy, rewitalizacji, profilaktyki przeciwstarzeniowej,
g) zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego i fibryny,
h) urządzenia medyczne stosowane w medycynie estetyczno-naprawczej oparte na różnych technologiach posiadające certyfikaty medyczne zgodnie z rejestracją, w tym: lasery wysokoenergetyczne (lasery frakcyjne ablacyjne i nieablacyjne, CO2, Pico- i Nanosekundowe, Tulowy, KTP, pulsacyjny barwnikowy, Nd:YAG, Q-switch, Er:YAG , Er:glas, aleksandrytowy, diodowy, Excimer), IPL (również światło szerokopasmowe), radiofrekwencja mono- i bi-polarna, ultradźwięki, HI-FU, krioterapia, plazma, elektrochirurgia, karboksyterapia, lampa LED, fala uderzeniowa,
i) peelingi medyczne średniogłębokie i głębokie oparte na dopuszczonych substancjach chemicznych,
j) wszelkie procedury iniekcyjne związane z podaniem leków: hialuronidaza, glikokortykosteroidy, fosfatydylocholina,
k) procedury związane z medycyną naprawczą: zabiegi przywracające wygląd oraz przywracające funkcję po urazach, chorobach, operacjach, w tym leczenie powikłań pozabiegowych i ich skutków,
l) procedury medyczne z użyciem nici medycznych, skleroterapia, lipotransfer – przeszczepianie autologicznej tkanki tłuszczowej, lipoliza iniekcyjna.
Czytaj więcej
Ostrożnie z zabiegami u kosmetyczek. Zwłaszcza gdy aplikują kwas hialuronowy, którego mogą używać tylko lekarze.