Kto zostanie nowym szefem Polski 2050? Stawka większa niż kierowanie partią

Około 800 uprawnionych do głosowania członków partii Szymona Hołowni, w głosowaniu odbywającym się w pełni drogą elektroniczną, 10 stycznia zdecyduje o tym, kto będzie pełnić funkcję przewodniczącego ugrupowania. Kandydatów jest sześcioro, a faworytką – minister rozwoju i polityki regionalnej Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz. Zdaniem naszych rozmówców z partii, wcale nie jest wykluczone, że Pełczyńska-Nałęcz wygra już w I turze. Jeśli tak się nie stanie, wówczas II tura odbędzie się już 12 stycznia.

Wybór przewodniczącego to ważna decyzja nie tylko dla polityków Polski 2050, ale także wszystkich ugrupowań rządzących. Bo to, kto stanie na czele partii, może mieć wpływ na stabilność koalicji i jej dalszy kierunek działania. 

Czytaj więcej:

Prawo pracy

Co dalej z reformą PIP? Premier Donald Tusk: tę sprawę uważam za zamkniętą

We wtorek premier Donald Tusk oświadc...

Pro

Wybory w Polsce 2050: Biznes trzyma kciuki za Ryszarda Petru. I nie tylko biznes 

Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz ma mieć mocne poparcie w terenie wśród działaczy rozczarowanych dotychczasowymi działaniami partyjnej centrali, co jest kluczowe w walce o zwycięstwo. Wsparł ją też szef klubu parlamentarnego Polski 2050, Paweł Śliz. 

Jednak pytania wokół jej kandydatury (podsycane przez konkurentów) dotyczą przede wszystkim jej napiętych relacji z premierem Donaldem Tuskiem. Można śmiało stwierdzić, że dla KPRM Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz jest najmniej wygodnym kandydatem, co zresztą dla działaczy Polski 2050 może też być mocnym argumentem – jeśli wybierają kurs większej niezależności od KO. Ale to nie jest prosta rachuba, bo po cichu zapewne każdy z klubu Polski 2050 dziś zastanawia się nad swoim miejscem na przyszłych listach wyborczych.

Z kolei Ryszard Petru ma mieć poparcie części biznesu. Prezentuje jasny kurs liberalny – co może zwiastować, że jeśli wygra, to będzie chciał na bazie Polski 2050 (która ma nie tylko posłów, ale też zasoby finansowe dzięki umowie koalicyjnej z PSL w ramach dawnej Trzeciej Drogi) budować partię liberalną, oczekiwaną przez niektórych przedstawicieli biznesu. Tym bardziej, że właśnie dostał do ręki kolejny argument: decyzję premiera Donalda Tuska dotyczącą zahamowania prac nad rozszerzeniem kompetencji inspektorów Państwowej Inspekcji Pracy.

Petru był zdeklarowanym przeciwnikiem tej ustawy, dlatego po wtorkowej konferencji prasowej premiera Tuska w Paryżu bardzo szybko podkreślił, po której stronie tego sporu stoi. Teraz może przekonywać działaczy partii, że będzie się dobrze dogadywać z premierem. Przypomnijmy też, że rok temu, w lutym, KPRM rozpoczął projekt deregulacji firmowany przez przedsiębiorcę Rafała Brzoskę.

Nasi rozmówcy w Polsce 2050 wskazują też, że dobry wynik w wyborach mogą osiągnąć Joanna Mucha, była minister sportu w jednym z rządów Donalda Tuska oraz obecna minister klimatu Paulina Hennig-Kloska. To też polityczki z różnych względów niewygodne dla KPRM i dla Donalda Tuska. W praktyce Donald Tusk – zwłaszcza po tym, jak przyjmuje centroprawicowy kurs – najlepiej porozumiałby się zapewne z byłym liderem Nowoczesnej. Tak przynajmniej twierdzą zwolennicy tego ostatniego w Polsce 2050. 

W ugrupowaniu tym mówi się też o sojuszu, który Petru, Mucha, Hennig-Kloska i Michał Kobosko (zrezygnował z ubiegania się o funkcję szefa partii) mieliby stworzyć w kontrze do Pełczyńskiej-Nałęcz. To może mieć znaczenie, gdyby doszło do II tury wyborów – ale oficjalnie kandydaci zaprzeczają, by taki sojusz miał miejsce.