Reinhard Heydrich (na zdjęciu po prawej), obok Heinricha Himmlera, Wiedeń 1938 r., „Rozwiązanie” kwestii żydowskiej było już wtedy częścią hitlerowskiej gry o władzę. Po latach naziści mówili o sobie, że mieli dobrą i złą stronę. „Heydrich w ogóle nie mówił o takich rzeczach. Był natomiast tak maniakalnie zajęty i pracował w tak zawrotnym tempie, że często wydawało się, że przed czymś ucieka. Może tym czymś było poczucie honoru, o którym mówił, a które najwyraźniej gdzieś się po drodze zawieruszyło”
Z każdym dniem wojny i oczekiwania, z każdym terytorialnym „rozwiązaniem”, którego nie można było zrealizować, szanse Żydów na przeżycie malały. Już ponad milion Żydów z Polski i wschodnich części Rzeszy zostało „przesiedlonych” do przepełnionych, otoczonych murami gett w Generalnym Gubernatorstwie, gdzie, jak przewidział Reinhard Heydrich (główny asystent dowódcy SS Heinricha Himmlera, zajmował drugą pozycję w strukturze dowodzenia tej nazistowskiej formacji – red.) w listopadzie 1938 roku, zaczęli umierać od chorób i z głodu. Teraz jednak (sierpień 1940 roku – red.) już się nie sprzeciwiał. W rzeczywistości zasugerował lekarzowi SS, że rozsądnie byłoby „rozpocząć epidemię” w getcie warszawskim i w ten sposób zmniejszyć liczbę jego mieszkańców.
Skorzystaj z promocji wakacyjnej i zyskaj dodatkowe drukowane magazyny: Nauka i Historia.
Twoje rzetelne i obiektywne źródło najważniejszych informacji z Polski i ze świata.
Promocja dotyczy subskrypcji RP.PL na rok.
