Kiedy przyjechałam tu po raz pierwszy, zrobiło mi się smutno, bo Kruszyniany umierały. Pomyślałam, że jeszcze chwila i nas nie będzie. Wioska opustoszała, turyści nie zaglądali, młodzi nie nadawali już nawet tatarskich imion dzieciom – opowiada Dżenneta Bogdanowicz, historycznie pochodząca z Tatarów krymskich, ale urodzona w Trzciance koło Piły. Bogdanowicze to rodzina jej męża, która od wieków gospodarzy w Kruszynianach, dlatego w końcu zaczęła – jak mówi – marudzić.