Opowiem o jednym polskim życiorysie. Stanisław Jagusz, rocznik 1902, urodzony we wsi Chróstne w powiecie garwolińskim na Mazowszu. Chłopski syn, ukształtowany przez harcerstwo, jako uczeń gimnazjum w Siedlcach rozbrajał w 1918 roku Niemców w oddziale POW. W roku 1920 poszedł na front wojny z Sowietami.

Skończył prawo na UW i okazał się na tyle zdolny, że wysłano go na stypendium na Sorbonę. W latach 30. napisał dwie prace o kłopotach polskiej przeludnionej wsi: jedną po francusku, drugą po angielsku. Będąc już sędzią, potem adwokatem, działał w Związku Młodzieży Wiejskiej Wici i w Stronnictwie Ludowym, co przysparzało mu w warunkach sanacyjnej półdyktatury kłopotów – ludowcy byli wszak stronnictwem opozycyjnym.