-50% na pakiet subskrypcji RP.PL z NYT!
Skorzystaj z wiosennej promocji i ciesz się dwoma dostępami do najbardziej zaufanych źródeł informacji.
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Kliknij i przejdź do szczegółów
Reklama
Zepsute owoce społeczeństwa
Kluczem do serialu „Mindhunter" jest jego współtwórca – David Fincher, który odcisnął na produkcji swoje wyraźne piętno. By wiedzieć, czego się spodziewać, wystarczy przypomnieć sobie jego dzieła. Zarówno „Siedem" (1995), „Grę" (1997) jak i „Podziemny krąg" (1999), które weszły już do kanonu światowej kinematografii, łączą głęboki rys psychologiczny bohaterów oraz tajemnica. Wokół niej Fincher, jak mało który twórca, potrafi zbudować dramaturgię.
W centrum Fincherowskiej opowieści zawsze stoi człowiek, a jej sensem pozostaje pytanie o człowieczeństwo. Do czego jesteśmy zdolni? Czy tylko normy społeczne powstrzymują nas przed najgorszym? Gdzie jest granica między racjonalnością a szaleństwem? Opowiadając o złu, znany reżyser zmusza nas do zmierzenia się z naszymi własnymi demonami.
Nie inaczej jest w „Mindhunterze". Choć tym razem filmowiec rezygnuje z fikcji i sięga po prawdziwe historie. Po życiorysy tych, którzy dotknęli zła w czystej postaci – amerykańskich wielokrotnych zabójców. Przenosimy się do lat 70. XX wieku, kiedy w FBI rozpoczęto prace nad kategorią przestępcy znanym dziś jako seryjny morderca. W tym celu duet agentów Holden Ford (Jonathan Groff) oraz Bill Tench (Holt McCallany) rozpoczyna podróż przez Stany Zjednoczone śladami dożywotnio osadzonych zbrodniarzy.
Reklama
Promowane treści
