W maju 2017 r. burmistrz Augustowa wydał zarządzenie w sprawie odwołania dyrektorki Zespołu Szkół. Ustawa o systemie oświaty przewiduje taką ewentualność w szczególnie uzasadnionych przypadkach.
Wojewoda podlaski stwierdził nieważność zarządzenia z powodu istotnego naruszenia prawa. Zwrócił uwagę, że chociaż przepis (art. 38 ust. 1 pkt 2) ustawy o systemie oświaty nie podaje żadnych kryteriów oceny „szczególnie uzasadnionego przypadku", użycie określenia „szczególnie" oznacza, że taka ocena może być stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, nadzwyczajnych, i nagłych. Mimo rzetelnego uzasadnienia decyzji burmistrza przedstawione w niej argumenty nie wystarczają do przyjęcia, że w sprawie zaistniał przypadek szczególnie uzasadniony –stwierdził wojewoda. Wśród uchybień wskazanych przez burmistrza nie można znaleźć tych, które dawałyby podstawy do zastosowania nadzwyczajnego trybu odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego.
Jako powód odwołania burmistrz podał otwarty konflikt dyrektorki szkoły z częścią kadry pedagogicznej, nieutrzymywanie właściwych relacji z rodzicami oraz złożenie arkusza organizacyjnego szkoły z 11 uchybieniami. Zdaniem wojewody żadna z tych okoliczności nie upoważniała do natychmiastowego odwołania dyrektorki szkoły. Nie jest to sytuacja nagła, w której dalsze pozostawanie na tym stanowisku zagraża interesowi publicznemu lub prowadzi do destabilizacji placówki.
Sama dyrektorka szkoły stwierdziła, że okoliczności podane przez burmistrza mogły co najwyżej stanowić powód do negatywnej oceny jej pracy i ewentualnego odwołania, ale w innym trybie. Zarzucane jej naruszenia były przez nią niezawinione i żadne nie uzasadniało „zwolnienia dyscyplinarnego".
Burmistrz zaskarżył rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. To burmistrz jest organem prowadzącym szkołę i ponosi za nią odpowiedzialność – podkreślił. Ma najlepszą wiedzę dotyczącą sytuacji w szkole. Utrzymujący się konflikt z organem prowadzącym i pracownikami szkoły, brak współpracy z radą rodziców oraz liczne uchybienia w pracy organizacyjnej szkoły jest z pewnością wyjątkowym i nadzwyczajnym zdarzeniem – przekonywał. W żadnej z prowadzonych jednostek nie było jeszcze takiej eskalacji konfliktu. Strony nie potrafiły nawet z sobą rozmawiać, zarzuty wymieniały na łamach prasy lokalnej i na sesjach rady miasta. Szkoła nie mogła dalej funkcjonować w takich warunkach. To prawda, że konflikt się ciągnął, ale wciąż istniała nadzieja, że zostanie rozwiązany.
