[b]Tak wynika z wyroku WSA w Warszawie z 7 sierpnia 2009 r. (III SA/Wa 418/09).[/b]

[b]Jaki był problem[/b]

Przeprowadzona w firmie kontrola podatkowa wykazała nieprawidłowości polegające na obniżeniu podatku należnego o naliczony wynikający z faktur stwierdzających czynności niedokonane. Naczelnik urzędu skarbowego wydał decyzję o zabezpieczeniu na nieruchomym i ruchomym majątku firmy oraz na środkach pieniężnych zgromadzonych na kontach bankowych. Jego zdaniem w tym wypadku zachodziła uzasadniona obawa, że zobowiązania podatkowe nie zostaną wykonane.

Firma od tej decyzji się odwołała. Jednak bezskutecznie. Sprawa znalazła finał w sądzie.

[b]Skąd to rozstrzygnięcie[/b]

Sąd skargę uwzględnił, jednak tylko częściowo. Przypomniał, że zgodnie z art. 33 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=547FBC60D53B9223C374E57488D60B34?id=176376]ordynacji podatkowej[/link] zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję.

[b]Aby więc można było przyjąć zasadność zabezpieczenia, musi zaistnieć okoliczność, która sprawia, iż zachodzi obawa utrudnienia lub udaremnienia egzekucji. Są to przesłanki mające związek ze stanem majątkowym dłużnika i jego możliwościami finansowymi.[/b]

Trwałe zaprzestanie uiszczania wymagalnych zobowiązań lub podejmowanie czynności polegających na zbywaniu majątku odnosi się ściśle do stanu faktycznego dotyczącego możliwości finansowych i majątkowych podmiotu. Przesłanki te abstrahują natomiast od kwestii związanej z wolą strony regulowania ciążących na niej zobowiązań.

[b]Organ upatrywał przesłanek do zabezpieczenia w tym, że podatnik zaniżył należny podatek. Przesłanka taka nie uzasadnia jednak dokonania zabezpieczenia zobowiązania. [/b]

Samo dokonanie przez podatnika odliczenia podatku naliczonego od należnego nie świadczy jeszcze o tym, aby sytuacja materialna podmiotu była zła, a tym bardziej, aby uzasadniała przypuszczenie, iż nie będzie on dysponował wystarczającym majątkiem do zrealizowania ciążącego na nim obowiązku uregulowania zobowiązań podatkowych. Podatnik, dokonując takiego odliczenia od podatku należnego, korzystał jedynie z przysługującego mu w tej mierze uprawnienia. Z prawa takiego może korzystać zaś każdy, niezależnie od jego stanu majątkowego.

Takie więc zachowanie podatnika nie jest tożsame z okolicznościami określonymi w sposób ogólny we wspomnianym wcześniej przepisie. Nie uzasadniają bowiem przypuszczenia, że w związku z nimi egzekucja będzie utrudniona lub daremna.