[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z 3 września 2009 r. (sygn. I SA/Ol 477/09).[/b]

[srodtytul]Jaki był problem[/srodtytul]

Urząd skarbowy wydał decyzję określającą podatnikom zobowiązanie w PIT, którą przesłał za pośrednictwem poczty, lecz przesyłka nie została przez adresata podjęta i zwrócona została nadawcy. Gdy podatnik stawił się po jakimś czasie w urzędzie, doręczono mu kopię decyzji, sporządzając na tę okoliczność protokół.

Po otrzymaniu kopii decyzji małżonkowie wnieśli o przywrócenie im terminu do wniesienia odwołania, podnosząc, że nie otrzymali oryginału decyzji, lecz tylko jej kopię.

Izba skarbowa umorzyła postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Sprawa trafiła do WSA.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

Sąd stwierdził, że w postępowaniu prowadzonym przez organy podatkowe doszło do uchybienia przepisom art. 211 i 212 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=EA83499F765302AF2A87085BCD64D300?id=176376]ordynacji podatkowej[/link].

W ocenie sądu stanowisko wyrażone w decyzji dotyczącej umorzenia postępowania w kwestii przywrócenia terminu było prawidłowe. Trafnie bowiem przyjęto, że przesłanki tzw. doręczenia zastępczego nie zostały spełnione, gdyż doszło do opisanych w decyzji nieprawidłowości w czynnościach doręczyciela. Brak podstaw do przyjęcia doręczenia w trybie art. 150 § 2 ordynacji podatkowej ma jednak zasadnicze znaczenia dla uznanie, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego wydana została z istotnym naruszeniem przepisów postępowania.

W omawianej decyzji co do wniosku o przywrócenie terminu w końcowej części uzasadnienia stwierdzono, że uznaje się odwołanie za wniesione w terminie, gdyż stronie wydano kopię decyzji, co potwierdzone zostało protokołem. Konsekwencją tego stanowiska stało się zatem rozpoznanie odwołania wniesionego od decyzji podatkowej organu I instancji. Tym samym doszło do naruszenia przepisów postępowania.

Trafny jest więc zarzut skargi, że [b]organ odwoławczy rozpatrzył odwołanie od decyzji, która nie została wprowadzona do obrotu prawnego, ponieważ nie została skutecznie doręczona stronie postępowania.

Strona powinna otrzymać dokument z własnoręcznym podpisem osoby reprezentującej organ (wydającej decyzję). Gdyby intencją ustawodawcy było dopuszczenie doręczenia jedynie odpisu (kopii) decyzji, to treść przepisu byłaby inna, nie tak kategoryczna i wyraźnie wskazująca na inną możliwość.[/b]

Na gruncie obowiązujących przepisów ordynacji podatkowej pojęcie decyzji użyte w art. 211 nie może być wykładane inaczej niż to samo pojęcie w innych przepisach ustawy, a w szczególności inaczej, niż to wynika z art. 210.