Usługi dodatkowe nieobjęte preferencyjną stawką

[b]Tak orzekł WSA w Gdańsku 8 czerwca 2010 r. (I SA/Gd 300/10, I SA/Gd 301/10).[/b]

Spółka świadczy usługi na obszarze polskich portów morskich, polegające na obsłudze morskich środków transportowych i lądowych środków transportu (związane z wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów). Są to usługi podstawowe, polegające w szczególności na załadunku, rozładunku towarów wywożonych/przywożonych drogą morską.

Spółka świadczy również dodatkowe usługi, towarzyszące usługom podstawowym, takie jak oklejanie, kontrola sanitarna, odprawa celna itp. Zadała pytanie: czy może w związku z tym skorzystać z preferencyjnej stawki 0 proc. VAT zarówno przy usługach podstawowych, jak i dodatkowych?

Zdaniem spółki jej usługi dodatkowe stanowią wraz z usługami podstawowymi „usługę kompleksową”, która łącznie powinna być opodatkowana zerową stawką VAT. Organ podatkowy nie zgodził się z taką interpretacją i podkreślił, że stawce preferencyjnej podlegają wyłącznie czynności podstawowe, a nie dodatkowe, związane z samym towarem.

[i]Autor jest członkiem Zespołu Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte[/i]

[ramka][b]Komentuje Piotr Zamorowski, starszy konsultant w Dziale Doradztwa Podatkowego firmy Deloitte (biuro w Gdańsku):[/b]

Stanowisko WSA może budzić pewne wątpliwości. Przy określaniu, czy dana usługa stanowi kompleksowe świadczenie, czy szereg niezależnych czynności, należy mieć na względzie przede wszystkim to, jakiego rodzaju usługę chciał nabyć przeciętny odbiorca (tak np. Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku w sprawie C-349/96, Card Protection Plant).

Firmy przewożące towary drogą morską zainteresowane są jak najszerszą obsługą, na którą składać się mogą również na pozór odległe od obsługi statków elementy, jak chociażby składowanie, kontrola sanitarna, odprawa celna czy oklejanie towarów.

Bardzo często zakup tych „dodatkowych usług” podyktowany jest koniecznością wynikającą z obiektywnych uwarunkowań technicznych (przykładowo przeładowanie towarów ze statku na ciężarówkę może wymagać czasowego składowania) bądź z odpowiednich uregulowań prawnych (np. obowiązek kontroli sanitarnej), a nie woli kupującego.

Oceniając to orzeczenie, należy też zwrócić uwagę na rozumienie pojęcia „obsługa morskich środków transportu”, przy czym należy wskazać, że podobna argumentacja może zostać zastosowana w odniesieniu do pojęcia „obsługa lądowych środków transportu” (było również analizowane przez sąd). Wydaje się, że odróżnienie usług polegających na obsłudze statków od usług polegających na obsłudze towaru nie ma potwierdzenia w przepisach.

Analizując poszczególne punkty art. 83 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=17D1F175CBC1000681743E9D550EDE8C?n=1&id=172827&wid=337454]ustawy o VAT[/link], można dojść do wniosku, że celem ustawodawcy było zastosowanie zerowej stawki VAT do szerokiego katalogu usług realizowanych przez przedsiębiorców działających w branży portowej. W art. 83 ust. 1 pkt 9, którego brzmienie było przedmiotem analizy WSA, mowa jest o usługach świadczonych na obszarze polskich portów morskich, polegających na obsłudze morskich środków transportu.