Może warto by było? Gdyby nie cała stojąca za nim ideologia ekologizmu, ze swoim głównym dogmatem, czyli wiarą w jakoby zawinione przez człowieka globalne ocieplenie, które za wszelką cenę należy odwrócić.
Efekty tej quasi-religii, której podporządkowują się oportunistyczni politycy, są opłakane. Świadczą o tym choćby protokół z Kioto czy dyrektywy energetyczno-klimatyczne UE.
Dla porządku wyjaśniam, że dbałość o środowisko to ważna rzecz i należy się starać w miarę możliwości nie tylko chronić przyrodę, ale i odtwarzać ją tam, gdzie to możliwe. Sęk w tym, że nie można tego robić, blokując postęp gospodarczy, choćby dlatego, że to on umożliwia odbudowę przyrody i tworzy nowe, dużo bardziej czyste, sposoby korzystania z energii. Klimat nawet w ostatnim tysiącleciu zmieniał się dużo bardziej gwałtownie niż obecnie, a uznanie, że człowiek jest głównym sprawcą zmian dzisiejszych i że akurat spowodowaliśmy kataklizm klimatyczny, należy raczej do sfery wiary niż nauki.
Głównemu przedsięwzięciu w Poznaniu towarzyszyć będzie Młodzieżowy Szczyt Klimatyczny. 700 uczniów przybyło z apelem, który wysłuchany zostanie przez delegacje 192 państw. Z pewnością apel ów będzie istotnym wkładem w rozwiązywanie problemów ekologicznych. Napędzani szlachetną pasją uczniowie gromić będą dorosłych polityków w imię prawa do czystego i naturalnego świata. Sytuacja ta najlepiej oddaje zagrożenie zielonej ideologii. Rozhisteryzowane i infantylne tłumy napędzane przez medialnych i politycznych demagogów tudzież rozmaitej maści grupy interesu narzucają większości irracjonalne cywilizacyjnie rozwiązania.
Kiedy zatroszczymy się o czystość środowiska politycznego?
