Tydzień temu jeden z Czytelników skomentował moje pisanie o upale i oszczędzaniu energii jednym zdaniem: „Pani redaktor, czas na urlop". Bardzo mi się ten komentarz spodobał, bo choć Czytelnik zwraca w nim uwagę, że bredzę z gorąca, to robi to krótko, celnie, kulturalnie i z dowcipem. A to duża sztuka, skrytykować - ale nie dotknąć.
Podobnie rzecz się do tej pory miała z gazociągiem South Stream. Bruksela nie mówiła wprost, że jest to inwestycja dla Wspólnoty szkodliwa, bo zwiększająca zależność od rosyjskiego gazu, który opanował już jedną trzecią unijnego rynku. Opłotkami i aluzjami urzędnicy unijni starali się storpedować przedsięwzięcie, a to że jest niezgodne z przepisami, a to że kontrakt dostał oligarcha z czarnej listy.
Bułgarski lewicowy rząd, jakby nie był we Wspólnocie, potulnie robił co chciał Wielki Brat. Aż tu nagle premier i rząd utracili stołki, nowe wybory będą w październiku, a najpewniejszy kandydat do wygranej, już zapowiedział, że z Rosjanami dogadywania się nie będzie. Albo wykonają polecenia Brukseli udostępniając rurę w połowie innym dostawcom, albo nici z wielkiego planu.
Ciekawe co zrobią Rosjanie?. Inwestycja poszła już za daleko, koszty przyśpieszają i choć nikt tego oficjalnie nie potwierdza mają już sięgać 30 mld dol. Niedawna zapowiedź Putina o koniecznym dokapitalizowaniu Gazpromu pieniędzmi publicznymi (najlepiej emerytów) świadczy, że finanse koncernu trzeszczą. Do realizacji i to szybkiej jest bowiem kontrakt chiński, na który potrzeba, bagatela, 55 mld dol..
Czytając przed kilku laty Harrego Pottera, zastanawiałam się dlaczego w trzeciej części przedstawicielem szkoły magii i czarodziejstwa z naszej części Europy, Joanne Rowling uczyniła Bułgarów i ich najlepszego zawodnika w quidditch (taki futbol na miotłach) Wiktora Kruma? A nie mógłby to być Polak przedstawiciel bitnej i dumnej nacji?
