Rząd, ujaw­nia­jąc pro­jekt usta­wy o po­dat­ku od ko­pa­lin, za­trząsł gieł­dą.

Pro­jek­to­wa­ny po­da­tek – jak się oka­za­ło pro­gre­syw­ny – po raz dru­gi w cią­gu mie­sią­ca zła­mał kurs ak­cji KGHM, a że – jak to pi­sa­łem przed ty­go­dniem – Pol­ska Miedź to gieł­do­wy za­wod­nik wa­gi ciężkiej, ca­ły ry­nek po­szedł w dół.

Ana­li­ty­cy oce­ni­li, że w pro­po­no­wa­nej wer­sji po­da­tek jest praw­do­po­dob­nie naj­wy­ższy na świe­cie i na do­da­tek nie bę­dzie ob­ni­żał pod­sta­wy CIT. In­ny­mi sło­wy, moc­no ude­rzy w zysk net­to spół­ki. Dlatego nie dzi­wi mnie, że ana­li­ty­cy cię­li wy­ce­ny ak­cji KGHM jak sza­le­ni. Er­ste Se­cu­ri­tes ob­ni­ży­ło ją o nie­mal

28 proc., do 105 zł, Uni­Cre­dit o pra­wie 32 proc., do 111 zł, a So­cie­te Ge­ne­rale ściął ce­nę o 12 proc., do 121,1 zł.

Po­zo­sta­je mieć na­dzie­ję, że po­da­tek,  dzię­ki któ­re­mu ak­cje KGHM sta­nia­ły w cią­gu mie­sią­ca o 38 proc., to ostat­nia nie­spo­dzian­ka, któ­rą rząd przy­go­to­wał dla ak­cjo­na­riuszy tej miedziowej spół­ki.

Zmia­na rzą­du za­owo­co­wa­ła zmia­ną po­dej­ścia do pry­wa­ty­za­cji. W ubie­głym ty­go­dniu za­pa­dła de­cy­zja o od­wo­ła­niu pu­blicz­nej ofer­ty ak­cji PKO BP, ofer­ty, w któ­rej pa­pie­ry spół­ki miał wy­sta­wić na sprze­daż Skarb Pań­stwa i kon­tro­lo­wa­ny przez pań­stwo Bank Go­spo­dar­stwa Kra­jo­we­go. Na mo­je oko z ko­mu­ni­ka­tu wy­ni­ka, że BGK mo­że sprze­da­wać ak­cje na se­sjach gieł­do­wych, a ta­kże przez przy­spie­szo­ną bu­do­wę księ­gi za­pi­sów. Po­zo­sta­je mieć na­dzie­ję, że bę­dzie to ro­bio­ne pro­fe­sjo­nal­nie i nie spo­wo­du­je za­wa­le­nia kur­su ak­cji PKO BP.

Re­sort skar­bu, in­for­mu­jąc o prze­tar­gu na do­rad­cę praw­ne­go w pro­ce­sie sprze­da­ży ak­cji Cie­chu, po­śred­nio ujaw­nił, że chce prze­pro­wa­dzić ta­ką trans­ak­cję w cią­gu naj­bli­ższych dwóch lat. Za­po­wiedź od­pań­stwo­wie­nia Cie­chu, w któ­rym Skarb Pań­stwa cią­gle ma bli­sko 39 proc. ak­cji, zbie­gła się z in­for­ma­cją, że na ra­zie wstrzy­ma­no pry­wa­ty­za­cję spół­ek che­micz­nych. Po­wo­dem jest bes­sa na gieł­dzie. Ile już by­ło prób pry­wa­ty­za­cji te­go sek­to­ra, nie pa­mię­tam. W tym ro­ku kil­ka ra­zy sły­sza­łem za­pew­nie­nie, że pry­wa­ty­za­cja ru­szy. Po­zo­sta­je mieć na­dzie­ję, że kie­dyś wresz­cie się to sta­nie.

W ostat­nim ty­go­dniu za­czę­ła się krę­cić tra­dy­cyj­na po­wy­bor­cza ka­ru­ze­la zmian w spół­kach kon­tro­lo­wa­nych przez Skarb Pań­stwa. Co praw­da ko­ali­cja rzą­dzą­ca się nie zmie­ni­ła, ale zmie­ni­li się mi­ni­stro­wie. Te zmia­ny to pol­ska tra­dy­cja – do­brze od­da­je ją zda­nie, któ­re usły­sza­łem tuż po wy­bo­rach, a jesz­cze przed przed­sta­wie­niem przez pre­mie­ra skła­du no­we­go rzą­du, od przed­sta­wi­cie­la PKN Or­len: „Płock nie lu­bi zmian mi­ni­stra skar­bu".

Au­tor jest pu­bli­cy­stą eko­no­micz­nym