Gmina Wrocław zaskarżyła uchwałę wspólnoty mieszkaniowej o obowiązku comiesięcznych wpłat na fundusz remontowy z powodu braku stosownych przepisów ustawowych. Jej zdaniem przepis art. 14 ustawy o własności lokali (dalej: ustawa), który nakłada obowiązek ponoszenia kosztów remontów, dotyczy tylko tych, które już zostały poniesione lub są ponoszone aktualnie. Ustawanie stanowi więc podstawy dla obciążania właścicieli płatnymi miesięcznie zaliczkami na fundusz remontowy, na przyszłe koszty.
Rzecz jasna stanowisko wspólnoty było odmienne: ustawa jak najbardziej pozwala nałożyć na właścicieli obowiązek comiesięcznych wpłat na ten fundusz.
Art. 14 stanowi, że na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności wydatki na remonty (umieszczone na pierwszej pozycji). Z kolei art. 15 ust. 1 brzmi: "Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10. każdego miesiąca".
Z przepisów tych jasno wynika obowiązek pokrywania kosztów zarządu, w tym remontów. Uchwała wspólnoty może doprecyzować zasady zbierania miesięcznych zaliczek, np. na osobny fundusz remontowy, co jest przejawem racjonalnych działań zarządu.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków oddalił powództwo gminy Wrocław (IC 966/06). Uzasadnienie wyroku jest ważną wykładnią przepisów ustawy, gdy chodzi o podstawę prawną funduszu remontowego. W całej Polsce gminy lub osoby fizyczne będące właścicielami kwestionują prawo wspólnoty do uchwalania tego funduszu. Tymczasem sąd rejonowy wyjaśnia:
