Policjantowi w służbie stałej, który nie ma mieszkania, przysługuje prawo do lokalu w miejscowości, w której pełni służbę lub w pobliskiej. Miejscowością pobliską jest ta, z której czas dojazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem środkami publicznego transportu zbiorowego, zgodnie z rozkładem jazdy, łącznie z przesiadkami, nie przekracza w obie strony 2 godzin. Liczy się to od stacji (przystanku) położonej najbliżej miejsca zamieszkania do stacji najbliższej miejsca pełnienia służby bez uwzględnienia czasu dojazdu do i od stacji w obrębie miejscowości, z której policjant dojeżdża, oraz miejscowości, w której pełni obowiązki służbowe.
Wielkość przydzielonego lokalu zależy od liczby członków jego rodziny.
W myśl art. 89 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. DzU z 2011 r. nr 287, poz. 1687 ze zm.) członkami rodziny policjanta, których uwzględnia się przy przydziale, są pozostający z nim we wspólnym gospodarstwie domowym:
Zgodnie z § 2 rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji z 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (tekst jedn. DzU z 2013 r. poz. 1170, dalej rozporządzenie) lokal mieszkalny przydziela się policjantowi według norm zaludnienia:
Norma zaludnienia wynosi od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym, o czym przesądza § 3 rozporządzenia.
