Naukowcy „przebudzili" prastare mikroby z wiecznej zmarzliny. Po co to zrobili?

Najnowsze badanie dotyczące zawartości tzw. wiecznej zmarzliny opublikowano w „Journal of Geophysical Research Biogeosciences”. Za publikację odpowiada zespół badawczy z University of Colorado Boulder.

Jak „ożywiono” prehistoryczne mikroby?

Na potrzeby analizy zespół badaczy pobrał próbki z tzw. Tunelu Wiecznej Zmarzliny. Ten nietypowy obiekt znajduje się na terenie ośrodka badawczego Korpusu Inżynieryjnego Armii Stanów Zjednoczonych. Tunel wykopany jeszcze w latach 60. XX w. ma obecnie długość ok. 107 metrów. W pokładach lodu można znaleźć m.in. szczątki prehistorycznych roślin i zwierząt, w tym kości mamutów.

Czytaj więcej

Nauka

Wczesna historia ludzkości przebiegała inaczej, niż sądzono? Przełomowa analiza. Pomogła AI

Hiszpańscy naukowcy zbadali szczątki Homo habilis przy wykorzystaniu technologii sztucznej inteli...

Do próbek pobranych ze ścian tunelu wlano wodę, w której podtrzymywano odpowiednio temperaturę o wysokości ok. 1,7 stopnia Celsjusza i 13 stopni Celsjusza. Próbki podlegały ścisłej obserwacji. Jak wyjaśniają autorzy badania, pierwsze miesiące projektu nie pokazywały żadnych zaskakujących rezultatów. Mikroby w próbkach wykazywały oznaki przebudzenia, ale wzrost kolonii był bardzo powolny. Mowa o tempie wymiany „zaledwie jednej na 100 000 komórek dziennie” – wyjaśnia główny autor badania Tristan Caro.

Widoczna zmiana nastąpiła po sześciu miesiącach od rozpoczęcia projektu. Po tym okresie część obserwowanych mikrobów zaczęła wytwarzać tzw. biofilm. Jest to śluzowata struktura, która chroni mikroby i ułatwia ich rozprzestrzenianie się.

„To jedna z największych niewiadomych w reakcjach klimatycznych”

Naukowcy przekonują, że ożywione po tysiącach lat mikroby są „w pełni zdolne do utrzymania silnego życia, które może rozkładać materię organiczną i uwalniać ją w postaci dwutlenku węgla”. Główny autor badania nie ma wątpliwości: „To w żadnym wypadku nie są martwe próbki”.

Czytaj więcej

Nauka

Nowe odkrycie w głębinach Bałtyku. Naukowcy zbadali obiekty na dnie morza

Naukowcy odkryli, że na pociskach z II wojny światowej zatopionych w Morzu Bałtyckim żyje więcej...

W jakim kontekście umieścić wyniki najnowszego badania? Celem projektu nie było tylko i wyłącznie „wskrzeszenie” prastarych form życia. Autorzy badania sięgają nie tylko w przeszłość, ale myślą także o przyszłości. Perspektywa szybkiego ocieplania się ziemskiego klimatu nasuwa pytania o możliwe konsekwencje topnienia wiecznej zmarzliny. „Chcieliśmy przeprowadzić symulację tego, co dzieje się latem na Alasce, w przyszłych warunkach klimatycznych, w których te temperatury docierają do głębszych warstw wiecznej zmarzliny” – wyjaśnia Tristan Caro.

Z jednej strony zagrożeniem mogą być ogromne pokłady gazów (głównie dwutlenku węgla i metanu) zgromadzone w zmarzlinie, a uwalniane stopniowo w trakcie jej rozmrażania.

Nasuwa się również pytanie o to, jaka materia organiczna znajduje się pod lodową powierzchnią. Czy topnienie „ożywi” prehistoryczne mikroby? A jeśli tak, czy są one realnym zagrożeniem dla ludzkości? Na razie eksperci mówią o „jednej z największych niewiadomych” w kontekście postępujących zmian klimatycznych.