Zanim otrzymał Nagrodę Nobla, został uhonorowany IgNoblem w 2000 roku za eksperyment z lewitującą żabą w polu magnetycznym.
– Myślę, że jestem jedyną osobą, która te obie nagrody otrzymała. Z obu jestem bardzo dumny – powiedział laureat agencji Reuters.
Pomysł z lewitującą żabą narodził się w ramach szalonych eksperymentów „Friday nights”.
– Co kilka lat skaczę z jednego tematu na inny. Nie chcę drążyć zagadnienia od narodzin do śmierci, tak jak czynią niektórzy uczeni – mówił w wywiadzie dla ScienceWatch. com. – Często robię coś, co można by nazwać eksperymentem „uderz i uciekaj”. Szalone pomysły, które nie powinny przynieść żadnych rezultatów, zazwyczaj się nie sprawdzają. Ale czasami trafiają się perły. Grafen okazał się największą z nich.
Geim, urodzony w 1958 roku w czarnomorskim kurorcie Soczi, jest obecnie obywatelem holenderskim. Studiował w Moskiewskim Instytucie Fizyczno-Technicznym. W 1987 roku otrzymał doktorat w Instytucie Ciała Stałego w Centrum Naukowym Rosyjskiej Akademii Nauk. Na tym skończyła się jego kariera naukowa w ZSRR. Potem prowadził badania na uniwersytetach Nottingham i Bath w Wielkiej Brytanii i na Uniwersytecie Kopenhaskim. Kontynuował prace na Uniwersytecie w Nijmegen w Holandii. W 2007 roku Geim otrzymał nagrodę i medal Sir Nevilla Motta, a rok później wraz z Novoselovem nagrodę Europejskiego Towarzystwa Fizycznego – Europhysics Prize. W jego kolekcji znajdują się ponadto Koerber European Science Award oraz Nagroda Johna J. Carty’ego przyznawana przez amerykańską Narodową Akademię Nauk.
