Na łamach „Rzeczpospolitej" wypowiadał się m. in. w sprawie wywiezienia rysunków Brunona Schulza do Izraela w ramach tajnej operacji przeprowadzonej przez to państwo.
Jarzębski o wywiezieniu rysunków Schulza do Izraela
Pisał: „Nie tylko uniwersalne w wymowie dzieło pisarza, ale i tragedia jego śmierci zostały 'znacjonalizowane' – tak jakby nie tylko twórczość Schulza, ale i sam Holokaust nie był sprawą całej ludzkości, z którą wszyscy musimy się moralnie zmierzyć. Rozumiem potrzebę zapełnienia ścian w budującym się gmachu Yad Vashem, ale te krasnoludki, konie, królewna i woźnica z Schulzowskiej baśni dla dzieci Landaua prawdziwie zrozumiałe i przejmujące były w miejscu, gdzie je namalowano, a nie w sterylnym pudle nowego muzeum. To w nim Schulz zostanie na nowo uśmiercony i pochowany, podczas gdy w bliskości grobów drohobyckich Żydów paradoksalnie mógł żyć nadal!”.
Czytaj więcej
Wydawnictwo „Lem: Reaktywacja” przypomina o jednym z ważniejszych wydarzeń kulturalnych w Polsce ostatniej dekady i zbiera wszystkie ważne wypowied...
W publicznej debacie tak diagnozował kryzys klasycznej polskiej powieści: „Odwrót od współczesności ma źródła w tym, że nie potrafimy określić, co jako zbiorowość, bytująca akurat w konkretnej dziejowej chwili, przeżywamy. Żyjemy w dosyć niejasnych czasach. Z jednej strony bankrutują globalne banki, państwa, całe systemy polityczne. Z drugiej – smoleńska mgła, nierozwiązywalna dyskusja o poczuciu winy Polaków wobec Holokaustu, wojna polsko-polska... Czy ktoś jeszcze się orientuje, o co tutaj chodzi? Historia stała się azylem, sposobem na opowieść o współczesności, ale też niezbędnym elementem budowania tożsamości: pokoleniowej, zawodowej, środowiskowej”.
Jego fenomen polegał na tym, że pozostając literaturoznawcą i naukowcem, potrafił w przystępny sposób tłumaczyć zawiłe procesy literackie.
Prace Jerzego Jarzębskiego przetłumaczono na 20 języków
Jerzy Jarzębski urodził się na Śląsku, w Bytomiu. Studiował polonistykę i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Jako historyk literatury badał twórczość Witolda Gombrowicza, Brunona Schulza i Stanisława Lema, a jako krytyk literacki najczęściej zajmował się współczesną prozą.
Czytaj więcej
Powojenne dzieje serii Biblioteka Narodowa związane są głównie z Ossolineum.
Pracował na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego (wykładał m.in. w Studium Literacko-Artystycznym) i w Instytucie Polonistyki Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu. Wykładał również przez semestr na Uniwersytecie Harvarda (w 1998 roku), zastępując Stanisława Barańczaka.
Był również profesorem wizytującym na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Wykładał gościnnie na kilkudziesięciu wyższych uczelniach Europy, Azji i obydwu Ameryk. Jego prace przetłumaczono na 20 języków.
Jerzy Jarzębski, autor „Gry w Gombrowicza”
Profesor Jerzy Jarzębski latach 2001–2003 był też członkiem jury Nagrody Literackiej Nike, w 2008 roku członkiem jury Nagrody Mediów Publicznych w dziedzinie literatury pięknej COGITO. Od 2016 roku przewodził jury Nagrody im. Witolda Gombrowicza za debiut prozatorski.
W 1984 roku otrzymał Nagrodę Wydziału I PAN im. Aleksandra Brücknera, a w 1985 roku został laureatem Nagrody Fundacji im. Kościelskich (od 1993 był jej jurorem).
W 1991 roku uhonorowano go Nagrodą im. Kazimierza Wyki, a w marcu 2003 został laureatem nagrody Krakowska Książka Miesiąca za książkę "Wszechświat Lema". W 2006 roku został nominowany do Nagrody Literackiej Nike za "Prowincję Centrum".
Był autorem książek i esejów literackich, m.in. "Gra w Gombrowicza", "W Polsce, czyli wszędzie. Studia o polskiej prozie współczesnej", "Miasta – rzeczy – przestrzenie". Od 1997 roku zasiadał w zarządzie Polskiego PEN Clubu.
