Namiętnie zaczęłam czytać kryminały Sławka Gortycha np. „Schronisko, które spowijał mrok”. Jest moim kolegą i naprawdę potrafi pisać. Świetnie też się przy jego książkach odpoczywa. W tych książkach podoba mi się to, że w bardzo sprytny sposób połączył dolnośląskie mity — opowieści o skarbach, tajemnicach, hitlerowskich strażnikach — i pięknie wplótł je w krajobraz Karkonoszy. Te książki oswoiły dla mnie góry. Zawsze miałam do nich dystans, a dzięki nim stają się dla mnie interesujące i tajemnicze.