Karl-Theodor zu Guttenberg dopuścił się plagiatu?

Niemiecki minister obrony Karl-Theodor zu Guttenberg zmaga się z oskarżeniami o nafaszerowanie swojej rozprawy doktorskiej cytatami z obcych źródeł bez zaznaczenia cudzego autorstwa.

W Niemczech, gdzie silny wpływ na mentalność zbiorową miał i ma protestantyzm, zarzut kłamstwa jest traktowany niezwykle poważnie. Dla czołowego polityka rządu może być zabójczy.

Zaczęło się od zarzutu profesora prawa z Bremy Andreasa Fischer-Lescano, który czytając pracę doktorską złożoną przez zu Guttenberga na uniwersytecie w Bayreuth poczuł, że gdzieś już czytał podobne teksty.

Gdy afera trafiła do mediów, a internauci dobrali się do pracy zu Guttenberga, rozpoczął się internetowy quasi-lincz. Znany austriacki medioznawca Stefan Weber wezwał by przysyłać do niego wszystkie podejrzane koincydencje w pracy. Ponoć ma już 29 budzących wątpliwości fragmentów pracy doktorskiej obecnego ministra.

Teraz "Spiegel" i dziennik "Frankfurter Allgemeine Zeitung" informują o coraz większej liczbie podejrzanych podobieństw. Sam minister odrzuca wszelkie zarzuty. Twierdzi, że wszystkie fragmenty uważane za plagiat pisał sam i głosi, iż w najbliższym czasie obroni swoją kwestionowaną wiarygodność.

Uniwersytet w Bayreuth, który obdarzył zu Guttenberga tytułem doktora praw, dał ministrowi dwa tygodnie na pisemne wyjaśnienie zarzutów o plagiat.

Zu Guttenbergowi nie pomoże w jego społecznym odbiorze wylot po wybuchu afery do niemieckich żołnierzy w Afganistanie. Komentatorzy kwaśno pytają: Czy baza Bundeswehry, gdzie młodzi żołnierze narażają na co dzień życie ma być azylem dla polityka uciekającego od zarzutów o kłamstwo?

Tak czy inaczej zła passa ściga Ministra Obrony RFN od półtora miesiąca. Najpierw zaatakowano go za praktyki przeglądania listów żołnierzy Bundeswehry w Afganistanie, potem obwiniano go o współodpowiedzialność za samobójczą śmierć jednego z żołnierzy, aż wreszcie obarczono go odpowiedzialnością za niezdrowe warunki, które panowały między kadrą oficerską a kadetami na żaglowcu szkoleniowym Bundesmarine "Gorch Fock".

Afera plagiatowa może teraz naprawdę podciąć mu nogi.

Jak jadowicie wskazał niechętny zu Guttenbergowi polityk Zielonych Jürgen Trittin - "tym razem po raz pierwszy pan minister nie może zepchnąć odpowiedzialności za aferę na kogoś innego".

Ton Schadenfreude, który pobrzmiewa u wielu komentatorów afery jest reakcją na status cudownego dziecka niemieckiej polityki. Zu Guttenberg skutecznie rozpościerał go wokół siebie od 2009 roku, gdy wszedł do poprzedniego jeszcze rządu Angeli Merkel.