Jędrzej Bielecki: Dymisja Konrada Szymańskiego, czyli na ostro z Unią

To był być może ostatni wysokiej rangi człowiek w otoczeniu premiera Mateusza Morawieckiego, który utrzymywał stanowisko z uwagi na kompetencje, a nie układy polityczne. Odejście ministra ds. europejskich Konrada Szymańskiego oznacza, że nasze relacje z Brukselą i Niemcami będą teraz podporządkowane wyłącznie kampanii wyborczej.

W kuluarach się mówi, że odpowiedzialność za politykę unijną ma teraz przejąć jeden z wiceszefów naszej dyplomacji: Paweł Jabłoński lub Szymon Szynkowski vel Sęk. To nazwiska, które już tradycyjnie się pojawiają, gdy otwiera się podobna możliwość awansu, na przykład po odejściu Jacka Czaputowicza, lub gdy na zdrowiu zapadał Zbigniew Rau. Każdy z nich od dawna karierę buduje na bezkompromisowych deklaracjach wobec Berlina i Brukseli. Do tego stopnia, że zdaniem zachodnich dyplomatów, gdyby podobnie zachowywał się w Warszawie ambasador Niemiec czy Francji, szybko zostałby uznany za persona non grata przez polskie władze. I z pewnością w ciągu roku, jaki pozostał do wyborów, zachowanie tych polityków się nie zmieni.