Niedzielna debata w greckim parlamencie poprzedzająca głosowanie w sprawie nowych oszczędności była wyjątkowo burzliwa. Komuniści rzucali kartkami z treścią porozumienia, od którego uzależniona jest zagraniczna pomoc oddalająca widmo bankructwa kraju. Minister finansów Ewangelos Wenizelos groził, że jeśli do północy cięcia nie zostaną zaakceptowane, kraj zbankrutuje. Konserwatyści i socjaliści – największe partie w koalicji popierającej kierującego krajem ekonomistę – zagroziły wyrzuceniem z partii posłom, którzy nie poprą zawartego z UE kompromisu. Oba ugrupowania miały wystarczającą większość i o północy bolesne reformy zostały przegłosowane.

Zgodnie z najnowszym porozumieniem wynegocjowanym z Międzynarodowym Funduszem Walutowym, Komisją Europejską i Europejskim Bankiem Centralnym Grecja musi zmniejszyć wydatki o 3,3 miliarda euro. Do 2015 roku ma zlikwidować 150 tys. miejsc pracy w rozrośniętej administracji publicznej. O 22 proc. powinna zostać zmniejszona pensja minimalna. W zamian Ateny otrzymają 130 miliardów euro. Ale wciąż jeszcze nie wprowadziły wszystkich reform, do których zobowiązały się w zamian za pierwszy pakiet ratunkowy w wysokości 110 miliardów euro.

Greckich polityków do wprowadzania bolesnych cięć zniechęcają gwałtowne społeczne protesty. W niedzielę w czasie debaty w parlamencie doszło do najgwałtowniejszych walk demonstrantów z policją od kilku miesięcy. Spłonęło kilka zabytkowych budynków w centrum Aten. – Grecka klasa polityczna łatwo ulega presji społecznej. Nic dziwnego, że Europa obawia się, iż uzgodnione reformy mogą nie zostać wprowadzone w życie – mówi „Rz" dr Theofanis Exadaktylos, ekonomista z Uniwersytetu w Surrey.

„Greckie obietnice już nam nie wystarczą" – zapowiadał niemiecki minister finansów Wolfgang Schäuble w opublikowanym w niedzielę wywiadzie dla „Welt am Sonntag". Niemiecki polityk ostrzegał, że albo Grecy wdrożą reformy i staną się konkurencyjną gospodarką, albo staną przed wizją wystąpienia z euro. Jego zdaniem Grecja to szczególny przypadek, a jej ratowanie jest większym wyzwaniem niż zjednoczenie Niemiec. Chwalił za to Portugalię.

Ale oszczędności również w Portugalii wywołują bunt. W sobotę na ulice Lizbony wyszło nawet 300 tysięcy osób.

– To największy protest od 30 lat – mówił Armenio Carlos, przewodniczący związku zawodowego CGTP. Władze Portugalii, która otrzymała pomoc w wysokości 78 miliardów euro, mają się w tym tygodniu rozliczyć z wdrażanych reform. Do tej pory sprywatyzowały część przedsiębiorstw, skróciły urlopy, obniżyły o 15 proc. pensje w sektorze publicznym i próbują zwiększyć wydajność sektora prywatnego. W wielu firmach pracownicy muszą za darmo pracować pół godziny dłużej dziennie. Mimo to portugalskie PKB ma w tym roku zmaleć o 3 proc. Dlatego związki zawodowe domagają się zakończenia ich zdaniem nieskutecznej polityki cięć i zapowiedziały kolejne demonstracje na 29 lutego.

Na przyszłą niedzielę protesty zapowiadają też hiszpańscy związkowcy niezadowoleni ze zmian w prawie pracy, które mają ułatwiać zwolnienia pracowników.

– W Hiszpanii, Portugalii czy we Włoszech politycy są bardziej odpowiedzialni i wiedzą, że nie ma innego wyjścia niż reformy. Niestety, trudno się nie zgodzić, że Grecja to specjalny przypadek. Ale unijna metoda kija i marchewki zmusi greckich polityków do spełnienia obietnic – uważa dr Exadaktylos.