ETS potwierdził tym samym swoje niedawne orzecznictwo, zgodnie z którym państwo członkowskie może wyłączyć z kręgu uprawnionych do niektórych świadczeń z zakresu pomocy społecznej obywateli innych państw członkowskich w trakcie pierwszych trzech miesięcy ich pobytu na terytorium tego państwa - m.in. takich jak niemieckie świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dla osób poszukujących pracy i ich dzieci (sygn. sprawy: C-299/14).

Dzisiaj Trybunał odpowiedział na pytanie sądu wyższej instancji właściwego w sprawach z zakresu zabezpieczenia społecznego dla kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia, przed którym toczy się spór pomiędzy hiszpańską rodziną Pena-García a niemieckim urzędem pośrednictwa pracy.

Prawo niemieckie stanowi, że cudzoziemcy są co do zasady wyłączeni z kręgu uprawnionych do świadczeń z zakresu podstawowego zabezpieczenia w trakcie trzech pierwszych miesięcy swego pobytu.

Joel Pena Cuevas i jego syn przybyli do Niemiec z końcem czerwca 2012 r., kilka miesięcy po Jovannie Garcíi-Nieto i jej córce. W tym czasie J. García-Nieto wykonywała już legalną działalność zawodową w Niemczech, z tytułu której została, począwszy od lipca, objęta obowiązkowym systemem zabezpieczenia społecznego. W tym samym miesiącu rodzina zaczęła pobierać dodatki rodzinne, a z końcem sierpnia 2012 r. dzieci zaczęły uczęszczać do szkół.

Niemiecki urząd odmówił jednak przyznania Joelowi Peni Cuevasowi i jego synowi świadczeń za pierwsze trzy miesiące ich pobytu.

Dzisiejszym wyrokiem Trybunał przypomniał, że zgodnie z dyrektywą o „obywatelach Unii", mają oni prawo pobytu na terytorium innego państwa członkowskiego przez okres nieprzekraczający trzech miesięcy bez konieczności spełnienia jakichkolwiek warunków i formalności poza wymogiem posiadania ważnego dowodu tożsamości lub paszportu. Skoro w tym okresie państwa członkowskie nie mogą wymagać od obywateli Unii, by posiadali oni wystarczające środki utrzymania oraz ubezpieczenie zdrowotne, to tym samym dyrektywa zezwala im, w celu utrzymania równowagi finansowej w ramach ich systemu pomocy społecznej, na odmowę przyznania tym obywatelom jakiegokolwiek świadczenia pomocy społecznej podczas pierwszych trzech miesięcy pobytu. W ocenie Trybunału, taka odmowa nie wymaga badania indywidualnej sytuacji zainteresowanego.