Praca, emerytury, renty

Wójt zapyta ZUS, jak długo ma płacić składki

Za czas opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem i pobierania świadczenia pielęgnacyjnego wójt, burmistrz lub prezydent miasta opłacają składki ZUS
Zgodnie z art. 6 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych składki na konto osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne należy opłacać aż do uzyskania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego. Dla kobiety wynosi on 20 lat, a dla mężczyzny - 25.
W tym celu wójt (burmistrz, prezydent miasta) mogą występować do ZUS o udzielenie informacji o przebiegu ubezpieczenia oraz o tym, za jaki okres za tę osobę powinni opłacać składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Do tego przewidziana jest specjalna procedura, podaje ją na swojej stronie internetowej Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej. Wedle niej gmina lub ośrodek pomocy społecznej (działające z upoważnienia wójta, burmistrza lub prezydenta miasta) występują z wnioskiem do ZUS o ustalenie okresów składkowo-nieskładkowych oraz udzielenie informacji o przebiegu ubezpieczenia: chodzi o wskazanie okresów, za jakie będą opłacane składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu pobierania świadczenia pielęgnacyjnego.
Gmina lub ośrodek pomocy społecznej powinny przesłać dokumenty dotyczące tej sprawy oraz poprosić o informacje o innych niezbędnych (w wypadku konkretnej osoby) dokumentach, na podstawie których ZUS poczyni te ustalenia. Jeśli są jakieś braki w dokumentacji, gmina lub ops wzywają osobę uprawnioną do świadczenia pielęgnacyjnego, aby uzupełniła dokumenty. Następnie przesyła je do ZUS w celu ustalenia okresów składkowo-nieskładkowych. Osoby pobierające świadczenie pielęgnacyjne mają także ubezpieczenie zdrowotne. W wypadku obydwu rodzajów składek - i społecznych, i zdrowotnych - są one opłacane tylko wtedy, kiedy pobierający świadczenie nie ma innego tytułu do ubezpieczeń. Nalicza się je od kwoty będącej wysokością świadczenia pielęgnacyjnego; wynosi ono 420 zł. Składki są opłacane nie dłużej niż przez 20 lat. Przypomnijmy: świadczenie pielęgnacyjne jest jednym ze świadczeń rodzinnych. Przysługuje osobie, która rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej albo ich nie podejmuje, bo musi opiekować się dzieckiem, które ma orzeczenie o niepełnosprawności. To orzeczenie musi zawierać wskazania o konieczności stałej i długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Takich wskazań nie musi zawierać orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje rodzinie o dochodzie na osobę nie wyższym niż 583 zł. Nie należy się ono, jeśli opiekujący jest emerytem lub rencistą, również gdy ma prawo do renty socjalnej, zasiłku stałego z pomocy społecznej, zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego. Nie przysługuje, jeśli osoba wymagająca opieki jest w związku małżeńskim albo została umieszczona w rodzinie zastępczej lub w placówce zapewniającej całodobową opiekę przez co najmniej pięć dni w tygodniu (z wyjątkiem ZOZ). Również wówczas, gdy ktoś w rodzinie pobiera wcześniejszą emeryturę na dziecko lub zasiłek rodzinny z dodatkiem z tytułu kształcenia lub rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego albo świadczenie pielęgnacyjne na inne dziecko.
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL