Rodzina

Po ślubie nie trzeba wcale zmieniać nazwiska

Fotorzepa, Tom Tomasz Jodłowski
Aby zawrzeć związek małżeński, należy przedstawić odpowiednie dokumenty, a także wnieść opłatę, która obecnie wynosi 84 zł
O tym, jakie dokumenty należy przedłożyć, decyduje art. 54 ustawy – [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=C0798E2E25C4296303FDF9AE9BA9EDE8?id=174390]Prawo o aktach stanu cywilnego[/link]. Są to mianowicie dokument stwierdzający tożsamość (np. dowód osobisty) oraz skrócony odpis aktu urodzenia.
[srodtytul]Wspólne zapewnienie...[/srodtytul] Jeżeli jeden z przyszłych małżonków pozostawał poprzednio w związku małżeńskim, należy we właściwym urzędzie stanu cywilnego przedłożyć także dowód jego ustania lub unieważnienia. Przedstawić należy również dokument stwierdzający nieistnienie małżeństwa, jeżeli postępowanie o ustalenie nieistnienia małżeństwa toczyło się wobec tej osoby.
Ponadto każdy z kandydatów na przyszłych małżonków złożyć powinien pisemne zapewnienie, że nie wie o istnieniu okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa. Pamiętać należy, że zapewnienie takie stanowi akt wspólny. Oznacza to, że nie wchodzi w grę złożenie osobnych zapewnień przez każdego z przyszłych małżonków. [srodtytul]... i oświadczenie [/srodtytul] Składa się je zgodnie z przepisami [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=69712C892E87AE5CF0337D90B57070AA?id=71706]kodeksu rodzinnego i opiekuńczego[/link], a dokładnie jego art. 25 i art. 88. Może być ono złożone bezpośrednio po jego zawarciu albo przed sporządzeniem przez kierownika urzędu stanu cywilnego zaświadczenia stwierdzającego brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa. Zgodnie z art. 25 § 2 kodeksu małżonkowie mogą nosić wspólne nazwisko będące dotychczasowym nazwiskiem jednego z nich. Każdy z małżonków może również zachować swoje dotychczasowe nazwisko albo połączyć z nim dotychczasowe nazwisko drugiego małżonka. Pamiętać jednak należy, że nazwisko utworzone w wyniku połączenia nie może się składać z więcej niż dwóch członów. [ramka][b]Przykład[/b] Stanisław Anioł i Zofia Paluch postanowili wziąć ślub. Postanowili, że połączą swoje nazwiska. Muszą zatem postanowić o ich kolejności, aby nazwisko, które będą nosić po ślubie, było jednakowe. Mogą zatem albo nazywać się Stanisław i Zofia Anioł-Paluch, albo Stanisław i Zofia Paluch-Anioł. Niemożliwe jest natomiast, aby Stanisław nosił nazwisko Anioł-Paluch, a Zofia: Paluch-Anioł. W tym ostatnim przypadku ich nazwiska są co prawda takie same, ale ze względu na różną kolejność poszczególnych członów nie są jednakowe.[/ramka] Uwaga! W razie niezłożenia oświadczenia w sprawie nazwisk każdy z małżonków zachowuje swoje dotychczasowe nazwisko. Natomiast co do zasady dziecko pochodzące z małżeństwa (pochodzące od męża matki) nosi jego nazwisko. Wyjątkiem jest sytuacja, w której małżonkowie oświadczyli, że będzie ono nosić nazwisko matki. Oświadczenie o nazwisku dziecka składa się jednocześnie z oświadczeniem w sprawie nazwisk przyszłych małżonków. [srodtytul]W dniu wstąpienia w związek[/srodtytul] Narzeczeni jak również pełnoletni świadkowie przedstawiają dokumenty tożsamości. Oświadczenie o świadkach należy dostarczyć do urzędu, w którym będzie zawierany związek najpóźniej dziesięć dni przed datą uroczystości. Należy je wypełnić zgodnie z treścią dokumentów tożsamości świadków. Zawarcie małżeństwa następuje z zachowaniem uroczystej formy. Kierownik urzędu stanu cywilnego w czasie przyjmowania oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński nosi odznakę. Stanowi ją wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, umieszczony na płytce formatu podłużnego, na której znajduje się napis „USC” – zawieszony na łańcuchu, w ogniwach którego mogą być umieszczone elementy dekoracyjne w postaci herbów miast i ozdobnych kamieni. W czasie ceremonii podczas składania oświadczeń wszyscy obecni, również kierownik urzędu, stoją. Akt małżeństwa sporządzony zostaje niezwłocznie po zawarciu związku. [ramka][b]Ważne [/b] Zapewnienie o nieistnieniu przeszkód do zawarcia małżeństwa ma charakter deklaratywny, jednakże jego niezgodność ze stanem rzeczywistym może mieć ewentualne znaczenie z punktu widzenia orzekania o złej wierze. Zgodnie z art. 20 § 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego za będącego w złej wierze uważa się małżonka, który w chwili zawarcia małżeństwa wiedział o okolicznościach stanowiących podstawę jego unieważnienia.[/ramka] [ramka][b]Niezbędne dokumenty[/b] W zależności od stanu cywilnego narzeczonych składają oni w urzędzie: - [b]kawaler – panna:[/b] odpisy skrócone aktu urodzenia, - [b]wdowiec – wdowa:[/b] odpis skrócony aktu urodzenia oraz odpis skrócony aktu zgonu małżonka, w którym powinny być wpisane dane o małżonku żyjącym; dowodem ustania małżeństwa z powodu zgonu może być też odpis prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu zgonu lub uznania za zmarłego poprzedniego małżonka, - [b]rozwiedziony – rozwiedziona:[/b] odpis skrócony aktu urodzenia i małżeństwa ze wzmianką o jego rozwiązaniu przez rozwód, - [b]osoby, których poprzednie małżeństwo zostało unieważnione:[/b] odpis skrócony aktu małżeństwa ze wzmianką o jego unieważnieniu, - [b]dowód nieistnienia małżeństwa[/b], jeżeli postępowanie o ustalenie istnienia małżeństwa toczyło się wobec tej osoby (odpis prawomocnego wyroku ustalającego nieistnienie małżeństwa). [/ramka]
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL