W okresie miedzy końcem roku 1998 a połową roku 1999 mężczyzna przyjął szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

W sierpniu 1999 r. u mężczyzny pojawiły się dolegliwości, a w listopadzie 2000 r., u mężczyzny stwierdzono stwardnienie rozsiane.

W 2006 r. mężczyzna wraz z rodziną wystąpił do sądu przeciwko spółce - producentowi szczepionki, o odszkodowania za szkodę, jaką poniósł. Twierdził, że szkoda powstała na skutek przyjęcia szczepionki.

Mężczyzna zmarł w 2011 r.

Rozpoznający sprawę sąd apelacyjny uznał, że nie istnieje konsensus naukowy, który świadczyłby o istnieniu związku przyczynowego między podaniem szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B a zachorowaniem na stwardnienie rozsiane.

Sąd oddalił powództwo.

Francuski trybunał kasacyjny, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem, czy mimo braku konsensusu w środowisku naukowym i w świetle okoliczności, że w myśl unijnej dyrektywy 85/374/WE w sprawie odpowiedzialności za produkty wadliwe rolą poszkodowanego jest udowodnienie szkody, wady i związku przyczynowego, sąd może oprzeć się na poważnych, precyzyjnych i spójnych przesłankach w celu wykazania wady szczepionki i związku przyczynowego między tą szczepionką a chorobą.

Powołano się m.in. na bardzo dobry stan zdrowia mężczyzny przed podaniem szczepionki oraz zbieżność czasową miedzy podaniem szczepionki a pojawieniem się choroby.

Trybunał uznał, że w braku pewnych i niepodważalnych dowodów, do stwierdzenia wady szczepionki oraz istnienia związku przyczynowego między tą wadą a zachorowaniem na podstawie zbioru poważnych, precyzyjnych i spójnych przesłanek, w sytuacji gdy ten zbiór przesłanek pozwala mu uznać – z wystarczająco wysokim stopniem prawdopodobieństwa – że wniosek taki odpowiada rzeczywistości.

Trybunał uznał, że zbieżność czasowa między podaniem szczepionki a wystąpieniem u mężczyzny choroby, brak historii zachorowań na tę chorobę, a także znaczna liczba odnotowanych przypadków zapadnięcia na tę chorobę w następstwie przyjęcia takich szczepionek, wydają się stanowić przesłanki, które mogłyby skłonić sąd krajowy do uznania, że poszkodowany wypełnił ciężar dowodowy.

Wyrok TS UE z 21 czerwca 2017 r. w sprawie C-621/15