Ustrój i kompetencje

NSA: przedmiotem ochrony pomnika przyrody może być obszar przyrodniczy

Adobe Stock
Chronione mogą być nie tylko pojedyncze drzewa, ale i obszar, na którym się one znajdują.

Ten pomnik to aleja 23 bożodrzewów gruczołkowatych w śródmieściu Warszawy. Drzewa są podobno darem ambasadora chińskiego dla Warszawy. W Chinach uważa się, że zapewniają szczęście i powodzenie.

Czytaj także: Do ustanowienia pomnika przyrody potrzebna uchwała rady

W Warszawie cała ich grupa, rosnąca na terenie dawnego getta, została uznana za pomnik przyrody w uchwale Rady m. st. Warszawy z 9 lipca 2015 r. w sprawie pomników przyrody położonych na terenie dzielnicy Śródmieście.

Rok później zarząd dzielnicy Śródmieście ustalił dla spółki z o.o. warunki zabudowy dla mającego powstać w pobliżu alei bożodrzewów siedmiopiętrowego budynku mieszkalnego. Odwołanie od tej decyzji wniosły aż cztery wspólnoty mieszkaniowe. Wysunęły wiele zarzutów, w tym m.in., że inwestycja zagrozi pomnikowi przyrody. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie utrzymało jednak w mocy decyzję zarządu dzielnicy.

Kolegium stwierdziło, że analiza funkcji, cech zabudowy i zagospodarowania przestrzennego spełnia warunki określone w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w uchwale Rady m.st. Warszawy. Linię zabudowy wyznaczono w odległości 15 m od pni bożodrzewów. Inwestor został zobowiązany do szczególnej ostrożności, a prace budowlane nie mogą prowadzić do uszkodzenia drzew.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wspólnoty mieszkaniowe zarzuciły wydanie decyzji o warunkach zabudowy bez uzgodnienia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.

WSA w Warszawie uchylił decyzje obu instancji. Planowaną inwestycję uznały one za zgodną z przepisami odrębnymi od prawa budowlanego, czyli z ustawą o ochronie przyrody oraz z uchwałą Rady m. st. Warszawy. Sąd zauważył jednak, że jeśli w sprawie mają zastosowanie przepisy odrębne, wydanie decyzji o warunkach zabudowy wymaga uzgodnienia jej projektu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Uznając, że planowana inwestycja nie narusza ochrony przewidzianej w uchwale Rady m. st. Warszawy, organy obu instancji naruszyły ten obowiązek i weszły w kompetencje RDOŚ – orzekł WSA.

Spółka wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jej zdaniem błędnie przyjęto, że aleja bożodrzewów jest jednym z obszarów objętych ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody i uchwały Rady Warszawy. Nie jest to jednak obszar chroniony, lecz obiekt przyrodniczy, wobec czego nie ma obowiązku uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy z RDOŚ – twierdziła spółka.

NSA uznał to stanowisko za nieprawidłowe. Stwierdził, że z przepisów ustawy o ochronie przyrody wyraźnie wynika, iż przedmiotem ochrony objętej formą pomnika przyrody może być nie tylko obiekt przyrodniczy, lecz także obszar, obejmujący pojedynczy obiekt lub skupisko obiektów. Zgodnie z uchwałą Rady m. st. Warszawy pomnik przyrody obejmujący grupę 23 drzew ma charakter obszarowy, nazwany „aleją drzew". W tego rodzaju zbiorowych pomnikach przyrody obszar jest integralną częścią tej formy ochrony przyrody. Projekt decyzji ustalający warunki zabudowy dla terenu obejmującego ten obszar podlega obowiązkowi uzgodnienia z właściwym RDOŚ. Wyrok jest prawomocny. ©?

Sygnatura akt: II OSK 226444/17

Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL