Tym razem demonstrowało około pół miliona osób spośród 7 mln mieszkańców Hongkongu. Powodem była 22. rocznica likwidacji brytyjskiej kolonii i przekazania władzy w mieście Chińczykom.

Manifestanci od początku protestów, a więc od 9 czerwca, domagają się wycofania spod obrad miejscowej legislatury ustawy zezwalającej na ekstradycję do krajów, z którymi Hongkong nie ma podpisanych odpowiednich umów. Emocje budzą komunistyczne Chiny (których miasto jest autonomicznym regionem). Protestujący w obawie przed tamtejszym sądownictwem podporządkowanym partii rządzącej i powszechnym stosowaniem tortur żądają odrzucenia projektu nowego prawa.

Mimo wcześniejszych ogromnych manifestacji (15 czerwca na ulice wyszły dwa miliony ludzi) miejscowe władze jedynie „zawiesiły prace" nad ustawą, ale nie zrezygnowały z niej. – Zajmujemy się nim z własnej inicjatywy, bez żadnego nacisku z zewnątrz – zapewniła szefowa władz Hongkongu Carrie Lam. Ale w mieście nikt już jej nie wierzy, wszyscy uważają, że nowe prawo przyjmowane jest pod naciskiem Chin, które chcą dobrać się do dysydentów z Hongkongu.

W czasie gdy przemawiała Lam, a „wykonawcy (rocznicowego koncertu) okazywali żarliwą miłość do ojczyzny" (jak opisała to pekińska telewizja), manifestanci starli się z policją i wdarli się do siedziby władz. Na ścianach sali posiedzeń wypisano demokratyczne hasła ruchu, ale pojawiło się też „Hongkong to nie Chiny".

Stałe próby komunistów ograniczenia autonomii regionu doprowadziły już w 2014 roku do dużych manifestacji. Ówczesna rewolucja parasolek została stłumiona. Obecni przywódcy zapowiadają, że wyciągnęli wnioski z przegranej i teraz gotowi są nawet użyć przemocy.

„Bardzo ważne jest zachowanie powściągliwości, unikania eskalacji i szukania kompromisu" – oświadczyła służba zagraniczna Unii Europejskiej. Natychmiast odpowiedział chiński MSZ, który uznał za „błędne" komentarze UE i odrzucił je. Własne przedstawił w państwowej gazecie „Global Times": „(Protestujący) zaślepieni wściekłością i arogancją wykazywali całkowity brak poszanowania prawa".

Ale za opozycyjnym ruchem ujęła się dawna metropolia. Szef brytyjskiej dyplomacji Jeremy Hunt przypomniał, że Chiny mają obowiązki wobec miasta, w tym ochronę jego autonomii. Komuniści i tym razem żachnęli się: „To nasza wewnętrzna sprawa".

Wcześniej Pekinowi udało się uniknąć dyskusji o problemach Hongkongu z uczestnikami szczytu G20. Ale teraz wykazuje rosnące rozdrażnienie. Miasto stało się kolejnym, nierozwiązanym problemem Chin po handlowej wojnie z USA i konflikcie z powodu roszczeń terytorialnych na Morzu Południowochińskim.