fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Mundurowi

Wdowa bez prawa do pieniędzy po zwolnionym ze służby żołnierzu

123RF
Świadczenie pieniężne przysługuje wyłącznie żołnierzowi zawodowemu, z którym pożegnała się jednostka. Nie dostanie go zatem żona po zmarłym wieloletnim wojskowym.

Żołnierz zwolniony ze służby wojskowej przez rok po odejściu ze służby otrzymuje co miesiąc świadczenie pieniężne. Wypłacane jest ono w wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego wojskowemu w ostatnim dniu pełnienia służby. Tak stanowi art. 95 pkt 1 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (dalej: ustawa).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 26 stycznia 2012 r. (II SA/Wa 2214/11) wskazał, że aby dodatek do uposażenia był tym wliczanym do podstawy wymiaru należności z art. 94 i 95 ustawy, musi mieć charakter stały i być przyznany przez właściwy organ wojskowy.

Określone warunki

Świadczenie pieniężne należy się żołnierzowi, który pełnił nieprzerwanie zawodową służbę wojskową przez co najmniej 15 lat (art. 96 ust. 1 ustawy). Do zawodowej służby wojskowej zalicza się okresy pełnienia nieprzerwanej czynnej służby wojskowej, z wyłączeniem okresów zawieszenia w czynnościach służbowych lub tymczasowego aresztowania, chyba że prawomocnym orzeczeniem postępowanie karne lub dyscyplinarne, będące przyczyną zawieszenia lub aresztowania, zostało umorzone bądź żołnierz został uniewinniony na mocy prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym (art. 94 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 96 pkt 2 ustawy świadczenie to przysługuje też wojskowemu zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała, który pełnił ją krócej niż 15 lat, jeśli został zwolniony wskutek:

- upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez właściwy organ,

- orzeczenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, gdy utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo chorobą powstałą w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej,

- niewyznaczenia na stanowisko służbowe w czasie pozostawania w rezerwie kadrowej,

- niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję.

Bez spadku i tylko raz

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 7 września 2016 r. (II SA/Wa 611/16) uznał, że świadczenie pieniężne z art. 95 pkt 1 ustawy jest ściśle związane z osobą żołnierza zwolnionego ze służby wojskowej i nie przysługuje nikomu innemu. Nie może być też wypłacone nikomu poza zwolnionym wojskowym, a zatem nie otrzyma go także wdowa po zwolnionym z armii. Ponadto prawo do świadczenia pieniężnego jako ściśle związane z osobą zwolnionego żołnierza zawodowego nie wchodzi do spadku.

Świadczenie pieniężne ma charakter jednorazowy – uznał WSA w Warszawie w wyroku z 27 października 2011 r. (II SA/Wa 1297/11). Odmienne rozumienie i uznanie, że świadczenie to przysługuje w każdym przypadku zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i do tego każdorazowo w pełnej wysokości, niezależnie od uprzedniego uzyskania świadczenia, nadmiernie uprzywilejowałoby żołnierzy kilkakrotnie zwalnianych ze służby i w drodze stwierdzenia nieważności decyzji zwalniającej, ponownie przywracanych do służby. Ponadto naruszałoby to prawa innych żołnierzy i w konsekwencji prowadziłoby do ich nierównego traktowania.

Co miesiąc lub jednorazowo

W razie zbiegu uprawnień do świadczenia pieniężnego i świadczenia emerytalnego wojskowemu należy się, według jego wyboru, tylko jedno z tych świadczeń (art. 96 pkt 3 ustawy). Żołnierz, który ma uprawnienia do świadczenia pieniężnego, może je pobrać jednorazowo z góry za cały należny okres (art. 96 pkt 5 ustawy).

Świadczenie wypłaca się żołnierzowi miesięcznie z góry, w pierwszym dniu roboczym miesiąca, za które przysługuje, a gdy zainteresowany wystąpił o wypłatę tego świadczenia za cały należny okres jednorazowo – z góry, nie później niż w ciągu 30 dni od złożenia wniosku w tej sprawie (art. 96 pkt 6 ustawy).  —dr Anna Ryl

podstawa prawna: art. 94 ust. 3, art. 95 pkt 1, art. 96 pkt 1 – 7 i 9 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn. DzU z 2016 r., poz. 1726)

Kto wypłaci

Świadczenie wypłaca wojskowy organ emerytalny właściwy dla adresu zameldowania zainteresowanego, a w razie braku adresu zameldowania – organ emerytalny właściwy dla adresu jego zameldowania na pobyt czasowy (art. 96 pkt 7 ustawy). Wypłata odbywa się na pisemny wniosek żołnierza, na podstawie decyzji wojskowego organu emerytalnego właściwego dla adresu zameldowania wnioskującego, a w razie braku adresu zameldowania – organu emerytalnego właściwego dla adresu jego zameldowania na pobyt czasowy (art. 96 pkt 9 ustawy).

Nie każdy dostanie

Świadczenie pieniężne nie przysługuje żołnierzowi:

1. zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej w razie:

- zrzeczenia się obywatelstwa polskiego,

- otrzymania niedostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej,

- prawomocnego ukarania przez organ właściwego samorządu zawodowego zawieszeniem lub pozbawieniem prawa wykonywania zawodu (specjalności zawodowej),

- nieobecności w służbie jednorazowo przez 3 dni robocze, która nie została usprawiedliwiona albo wskutek wypowiedzenia przez żołnierza stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, jeżeli pełnił on ją krócej niż 10 lat,

2. zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej w razie:

- utraty stopnia wojskowego albo degradacji,

- prawomocnego orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej usunięcia z zawodowej służby wojskowej,

- prawomocnego orzeczenia środków karnych pozbawienia praw publicznych, wydalenia z zawodowej służby wojskowej lub zakazu wykonywania zawodu żołnierza zawodowego,

- skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego) bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Tak stanowi art. 96 pkt 4 ustawy.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA