Wszystkie strony konfliktu brną dalej, okopując się na swoich pozycjach. W efekcie środowe posiedzenie Sejmu znów zmieniło się w polityczną awanturę.
Wbrew apelom współpracowników prezydenta Andrzeja Dudy nic nie wskazuje na to, by miało dojść do kompromisu w sprawie sporu o Trybunał Konstytucyjny. Wszystkie strony konfliktu brną dalej, okopując się na swoich pozycjach. W efekcie środowe posiedzenie Sejmu znów zmieniło się w polityczną awanturę.
Konstytucja mówi, że sędziowie TK mają dziewięcioletnią kadencję. Zapewne po to, by nowa władza była kontrolowana przez sędziów wybieranych przez poprzedników. Skład TK miałby odzwierciedlać – niczym osady, z których składają się skały wapienne – kolejne większości parlamentarne. Twórcy konstytucji nie przewidzieli jednak sytuacji, z którą mieliśmy do czynienia przez ostatnie dwie kadencje.
PO rządziła Polską osiem lat, co sprawiło, że większość TK została wybrana przez jedną koalicję. W dodatku próbowała również obsadzić awansem sędziów, których kadencja wówczas jeszcze nie wygasła. Wykorzystując ten pretekst, PiS ruszył z ofensywą, przegłosował unieważnienie wyboru pięciu sędziów dokonanego przez Platformę i zgłosił własnych kandydatów. Przy okazji wprowadził do ustawy o Trybunale zmiany zwiększające kompetencję prezydenta kosztem TK. Ani PO, ani PiS nie mają więc w tej sprawie czystego sumienia. Co gorsza, w spór po stronie opozycji włączył się sam Trybunał.
W myśl konstytucji TK jest najwyższym organem rozstrzygającym o przepisach prawa. Nie był dotychczas pozbawiony wad, przez lata trafiali tam również politycy. Obecny konflikt prowadzi jednak do jeszcze większego upolitycznienia TK i obniżenia jego rangi.
