Aleksandra Z. (dane zmienione) zwróciła się do starosty o przyznanie jednorazowo środków z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej – konkretnie kancelarii komornika sądowego.
Starosta odmówił, gdyż jego zdaniem komornik nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Nie może posiadać wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), potwierdzającego „działalność komornika sądowego". Starosta powołał się też na wyjaśnienia Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 2017 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Aleksandra Z. zarzuciła, że starosta błędnie przyjął, iż przyznanie jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej jest uzależnione od posiadania statusu przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
Zdaniem skarżącej komornik nie jest częścią administracji publicznej, a jego działalność ma wszelkie cechy działalności gospodarczej. Chociaż wykonuje czynności w imieniu państwa, to robi to na własny rachunek. Komornicy podlegają też wpisowi do CEIDG, w której ich działalność została sklasyfikowana jako podmiot świadczący usługi prawnicze.
WSA przyznał rację skarżącej. Za błędne uznał stanowisko starosty, że nie można przyznać środków przewidzianych w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, na uruchomienie kancelarii komorniczej, gdyż komornik nie jest przedsiębiorcą i nie może mieć wpisu CEIDG. Sąd przypomniał, że status komornika był przedmiotem wielu uchwał i orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Trybunału Konstytucyjnego. Ten status zbliża się do statusu innych tzw. wolnych zawodów. Wykonują oni swoje czynności w formie niezależnej działalności gospodarczej, prowadzonej w ramach wolnego zawodu. Dlatego WSA uznał odmowę starosty za bezskuteczną.
