Był jednym z najwybitniejszych polskich aktorów współczesnego kina i teatru. To on stworzył wielkie kreacje ról romantycznych w takich sztukach jak "Dziady", "Wesele", ale także "Niech no tylko zakwitną jabłonie" i "Apetyt na czereśnie" Agnieszki Osieckiej oraz "Dzieci mniejszego Boga" i Cierń proroczy" według Czesława Miłosza.

Nieobce było mu również kino. Zagrał w "Kontrakcie" Krzysztofa Zanussiego, "Na straży swej stać będę" Kazimierza Kutza i "Ostatnim promie" Waldemara Krzystka. Na swoim koncie miał także genialne role w takich spektaklach Teatru Telewizji, jak "Romeo i Julia" czy "Popiół i diament", oraz w najbardziej docenionych przez krytykę serialach, jak "Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy", "Rzeka kłamstwa", "Ekstradycja", czy "Sfora".

[wyimek][srodtytul]tv.rp.pl[/srodtytul] [link=http://www.rp.pl/artykul/521867.html]Rozmowa z Krzysztofem Kolbergerem w jego 60. urodziny[/link][/wyimek]

Zasłynął również jako reżyser "Krakowiaków i górali", najpierw w Operze Wrocławskiej, potem w Teatrze Wielkim w Warszawie, a także "Nędzy uszczęśliwionej" (również Teatr Wielki), "Żołnierza królowej Madagaskaru" oraz "Królewy Śnieżki i siedmiu krasnoludków".

Jednak według jego oceny, za jedno z najważniejszych swoich zadań aktorskich uznał powierzone mu przez Telewizję TVN przeczytanie testamentu papieża Jana Pawła II w czasie żałoby po jego śmierci w kwietniu 2005 r.

Kolberger użyczył także swojego głosy jako dubbingu, w filmie "Jan Paweł II", w którym w postać papieża wcielił się amerykański aktor John Voight.

[ramka] Krzysztof Kolberger urodził się 13 sierpnia 1950 r. w Gdańsku. W 1972 r. ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWST w Warszawie. W tym samym roku zadebiutował jako aktor teatralny rolą Kubusia w "Hyde Parku" Adama Kreczmara w reżyserii Zbigniewa Bogdańskiego na scenie Teatru Śląskiego w Katowicach.

W 1973 r. przeniósł się do Warszawy i został zaangażowany do Teatru Narodowego, kierowanego przez Adama Hanuszkiewicza. W teatrze tym występował do 1982 r. Potem występował na scenach teatrów Współczesnego (1982-1987) i Ateneum (1988-2000).[/ramka]