Jak czytamy na stronie rzecznika praw obywatelskich, wierzytelność powstała w wyniku zawarcia w 2010 r. umowy pożyczki gotówkowej pomiędzy bankiem a pozwanym. Wobec braku spłaty zadłużenia wierzytelność ta została sprzedana na rzecz Funduszu. Łączna wysokość zadłużenia na dzień wniesienia pozwu wynosiła: 19 347,43 zł tytułem kapitału, 12 667,09 zł tytułem odsetek umownych w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego (liczonymi od stycznia 2016 r. do dnia zapłaty) i 393,75 zł kosztów.
W lutym 2016 r. Sąd Rejonowy wydał nakaz zapłaty. Pozwany wniósł sprzeciw, podnosząc zarzut przedawnienia. Fundusz wskazał, że zarzut jest chybiony, bo takie roszczenia przedawniają się z upływem 3-letniego terminu przedawnienia, którego bieg rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
Sąd Rejonowy zasądził na rzecz powoda od pozwanego 32 408,27 zł wraz z odsetkami oraz zwrot kosztów procesu, a w 2021 r. wszczęto postępowanie egzekucyjne. Obecnie komornik prowadzi postępowanie ze świadczenia z ZUS (2540,49 zł brutto). Dotychczas ściągnął 8014,69 zł. Do zaspokojenia pozostaje 55 541,95 zł.
W skardze nadzwyczajnej rzecznik praw obywatelskich podnosi, że wydane przez Sąd Rejonowy orzeczenie w sytuacji przedawnionego roszczenia jest sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej. Sąd I instancji orzekł bowiem w kontrze do utrwalonego i jednolitego w orzecznictwie SN poglądu, zgodnie z którym nie ma możliwości powoływania się na przerwę biegu terminu przedawnienia przez nabywcę wierzytelności, który nie jest bankiem.
- W tej sytuacji zasadne jest wyeliminowanie zaskarżonego wyroku poprzez jego uchylenie w całości i oddalenie powództwa — podkreśla RPO, który wniósł również o wstrzymanie wykonania wyroku z 2016 roku.
