Komendant odmawia dodatku służbowego wyłącznie decyzją

Komendant odmawiając policjantowi przyznania dodatku służbowego nie może załatwiać sprawy zwykłym pismem – stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Policjant wniósł do WSA w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji, która miała polegać na niewydaniu decyzji o zmianie rozkazu personalnego podwyższającego jego dodatek służbowy do kwoty sześciuset złotych. Orzeczenie miało deklarować, że z 1 stycznia 2013 roku dodatek podwyższa się do kwoty tysiąca ośmiuset dziewięćdziesięciu złotych. Mężczyzna zażądał od sądu, by ten zobowiązał Komendanta do wydania stosownej decyzji w terminie siedmiu dni.

W skardze wyjaśnił, że stosowny wniosek o zmianę rozkazu personalnego złożył 30 maja 2014 roku. Zawarł w nim stwierdzenia, że został pokrzywdzony w stosunku do innych policjantów, gdyż nie uzyskał podwyższenia dodatku służbowego do górnej maksymalnej stawki, w związku z odejściem na policyjną emeryturę. Za podwyższeniem miały przemawiać jego kompetencje i doświadczenie, a za zmianą rozkazu personalnego, jego interes prawny jako strony postępowania.

W odpowiedzi policjant otrzymał lakoniczną informację, że jego żądanie nie może zostać uwzględnione.

Wniósł co prawda zażalenie do Wojewódzkiego Komendanta Policji jednak ten stwierdził, że było bezzasadne. Zdaniem organu w sprawie nie zachodziła konieczność wydania decyzji. Wystarczyło zwykłe pismo.

Mężczyzna poskarżył się do WSA. Jego zdaniem organ był zobligowany do wydania aktu administracyjnego, gdyż nawet odmowne załatwienie wniosku o zmianę lub uchylenie ostatecznej decyzji następuje w formie decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie dotyczące wniosku winno nastąpić z kolei na podstawie przepisów kpa.

Policjant podkreślił, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymał decyzji i nie został poinformowany o przyczynach zwłoki i wyznaczeniu nowego terminu.

W odpowiedzi Komendant stwierdził, że decyzje w podobnych sprawach mają charakter uznaniowy i to organ ocenia czy występują w sprawie racje społeczne lub strony przemawiające za uchyleniem lub zmianą decyzji. Podniósł, że skoro dodatek służbowy, jako narzędzie motywacyjne stosowane indywidualnie i uznaniowo przysługuje tylko policjantom, a mężczyzna został zwolniony ze służby, tracąc status policjanta – przy czym wniosek złożył będąc emerytem policyjnym - to postępowanie nie powinno zostać wszczęte. Jako bezprzedmiotowe uległoby umorzeniu.

Organ wskazał także, że pismo informacyjne przełożonego zawiera niezbędne elementy, takie jak oznaczenie organu administracyjnego, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie z uzasadnieniem i podpis strony upoważnionej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny 27 stycznia 2015 roku zobowiązał Komendanta Miejskiego Policji do rozpoznania wniosku policjanta o zmianę rozkazu personalnego i stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Zdaniem WSA, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ administracji nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ zobowiązany był na podstawie przepisów prawa, do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.