Dariusz Piróg, Dominika Fallach: Odpowiedzialność za wykonanie środka tymczasowego

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 11 stycznia 2024 r. wydał orzeczenie o sygn. C‑473/22 w sprawie Mylan AB przeciwko Gilead Sciences Finland Oy, Gilead Biopharmaceutics Ireland UC, Gilead Sciences Inc (dalej: spółki Gilead). TSUE zmierzył się z pytaniem prejudycjalnym zadanym przez fiński sąd, czy system odpowiedzialności niezależnej od winy, funkcjonujący w Finlandii, można uznać za zgodny z art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48 (dalej jako: dyrektywa Enforcement).

Trybunał udzielił odpowiedzi twierdzącej, wskazując, że przepis art. 9 ust. 7 dyrektywy Enforcement nie stoi na przeszkodzie stosowanemu w Finlandii mechanizmowi wypłaty odszkodowania za szkodę wywołaną środkiem tymczasowym, niezależnie od winy wnoszącego o zastosowanie takich środków. Orzeczenie TSUE wskazuje zatem, jaki charakter może przyjąć odpowiedzialność za wykonanie postanowienia o zastosowaniu środka tymczasowego, co ,przekładając na polską procedurę cywilną, odnosi się do odpowiedzialności za wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu roszczeń. Co ciekawe, rzecznik generalny wyraził odmienne stanowisko od TSUE. Z uwagi na różną argumentację, warto przyjrzeć się opiniom obu organów.