Rafał Ziemkiewicz:

Jako pierwszy sukces zapiszemy to, że trwamy, jesteśmy, może i się rozwijamy. Jak panowie oceniacie rok?

Stanisław Janecki:

Doczłapaliśmy z zapowiedziami tego, co w tym roku się wydarzy, czyli tych negatywnych zjawisk. Wszystko to, co w ubiegłym roku było uważane za przykrości, w tym roku będziemy konsumować. To może zacząć przypominać greckie scenariusze.

Andrzej Stankiewicz:

Ja powiem trochę bardziej optymistycznie. To był rok małej stabilizacji. Dobrze, że nasza gospodarka ma się całkiem nieźle – oczywiście wolałbym wiedzieć, jak ona się ma naprawdę, a minister Rostowski robi bardzo wiele, bym się tego nie dowiedział. Wzrost gospodarczy nie jest udawany.

Stanisław Janecki:

Wzrost był spowodowany konsumpcją, firmy oszczędzają – Polacy nie oszczędzają. Jak Polacy nie oszczędzają, mam wrażenie że to jest wyraz pewnej desperacji i takich nastrojów dekadenckich – pijmy, bawmy się, póki jeszcze można – bo potem może być gorzej.

Rafał Ziemkiewicz:

Wola premiera jest, jak sądzę, wolą grup interesów, na których się opiera – jak to ładnie ktoś wymyślił, biurowa klasa średnia, to jest klasa panująca w Polsce. Miliony lemingów, które żyją w ten czy inny sposób z państwa. Z związku z czym rząd mający takie zaplecze jest fizycznie niezdolny do realnych żadnych reform. U nas słowo „reforma” oznacza „cięcia”.

Stanisław Janecki:

Gdyby tak było z tą biurową klasą średnią, jak pan mówi, to pół biedy. Natomiast ja obawiam się, że te grupy interesów są znacznie mocniejsze. One się sytuują trochę gdzie indziej. Co do tego gonienia Polaków do roboty. Może jest słuszne, ale niekoniecznie. Efektywność tej pracy, zależy także od tego co to jest za praca – można dwa razy szybciej zbijać palety, tylko niewiele z tego wyjdzie. Jeśli to jest prymityw gospodarczy, to gonienie ludzi do roboty powoduje, że mają tylko gorsze zdrowie.

Andrzej Stankiewicz:

Nie za bardzo wierzę, że w premierze jest wola do wydłużenia wieku emerytalnego. To jest bardzo niepopularne, trudno zyskać poparcia w sejmie i nie widać dyskusji w Sejmie. Nikt o tym nie myśli.