Dzisiaj Czarzasty pokazuje, że nie tylko przetrwał wszelkie zawirowania polityczne, ale też wyszedł najlepiej na relacji z Razem i Wiosną Roberta Biedronia. Kończy swoją karierę polityczną z przytupem. Tajemnicą poliszynela jest, że Czarzasty wcześniej chciał odejść z polityki ze względów zdrowotnych. Teraz czuje się silny zarówno politycznie, jak i fizycznie. Plany emerytalne odkłada na później. Jeśli w 2027 r. Nowa Lewica wejdzie licznie do Sejmu, możliwe, że zostanie nawet na kolejną kadencję. – On jest tak dumny, że nawet schudł na okazję zaprzysiężenia – mówi „Rzeczpospolitej” jeden z członków prezydium Sejmu, dodając, że może stało się to także przez chorobę.

Przyszłość rządów Donalda Tuska zależy od silnej Nowej Lewicy Włodzimierza Czarzastego

Jednak najtrudniejsze zadanie dopiero przed Czarzastym. Koalicja Obywatelska nie pójdzie na jednej liście do wyborów z Nową Lewicą. Partia Razem, głosując przeciwko Czarzastemu, zademonstrowała, że będzie bić się z lewicową konkurentką o wyborców, a nie współpracować. Nowy marszałek Sejmu musi budować swoją partię na wybory, bo jeśli spadnie pod próg wyborczy, to sam skończy karierę polityczną daleko od chwały. Z jednej strony, prestiżowa funkcja Czarzastego może się wydawać doskonałą katapultą wyborczą dla Nowej Lewicy, ale z drugiej – może skończyć się jak z Szymonem Hołownią i Polską 2050, która nie dostała premii politycznej dzięki pozycji lidera.

Czy marszałkowanie Czarzastego otworzy przed Lewicą drzwi, których Hołownia nie potrafił otworzyć Trzeciej Drodze? Na pewno ma dużo większe polityczne doświadczenie. Nie przeszkodziła mu pezetpeerowska przeszłość ani rywinowska afera, nie podłamały liczne porażki wyborcze. Nie tylko politycznie ustał, ale też wdrapał się na Everest swoich politycznych marzeń. A teraz może liczyć na pomoc Donalda Tuska, który sam, bez Lewicy, na szczytach władzy się nie utrzyma.