Nie wszystkie jednak środki przewidziane w przepisach mu przysługują. Jak wynika bowiem z uchwały Sądu Najwyższego z 19 listopada 2008 r. (III CZP 105/08) „małżonkowi dłużnika, przeciwko któremu – na podstawie art. 787 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego (...) – została nadana klauzula wykonalności z ograniczeniem jego odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością ustawową, nie przysługuje powództwo o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji (art. 841 par. 1 k.p.c.)".
Co więcej, Sąd Najwyższy uważa, że małżonek dłużnika nie może w drodze powództwa, przewidzianego w art. 841 par. 1 k.p.c., żądać zwolnienia od egzekucji przedmiotu wchodzącego w skład majątku wspólnego i znajdującego się we wspólnym władaniu małżonków, tylko na tej podstawie, że wierzyciel nie uzyskał przeciwko niemu klauzuli wykonalności w trybie art. 787 k.p.c. Wynika tak z wyroku z 9 stycznia 2003 r. (IV CK 327/02). Może natomiast – gdy egzekucja została wszczęta przeciwko niemu bez uzyskania klauzuli wykonalności w trybie art. 787 k.p.c. – domagać się umorzenia egzekucji na podstawie art. 825 pkt 3 k.p.c.
Ma też możliwość skorzystania z powództwa przewidzianego w art. 840 par. 1 pkt 3 k.p.c. W myśl tego przepisu dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub w części albo ograniczenia jeżeli małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się. Co istotne małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek nie mógł wcześniej podnieść.
Na mocy art. 840
1
