Kanwą sprawy (sygn. C-819/21 Staatsanwaltschaft Aachen), którą zajmuje się Trybunał Sprawiedliwości UE jest wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże, skazujący polskiego obywatela, mieszkającego na stałe w Niemczech na sześć lat pozbawienia wolności. W związku z zarządzeniem wykonania kary, Sąd Okręgowy w Szczecinie zwrócił się do niemieckiej prokuratury o przejęcia jej wykonania w Niemczech.
Sąd krajowy w Akwizgranie powziął jednak wątpliwość, czy ze względu na zastrzeżenia dotyczące funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości w Polsce może odmówić uznania wyroku sądu polskiego i wykonania orzeczonej w nim kary. W jego ocenie, zastrzeżenia dotyczące polskiego sądownictwa, oparte na obiektywnych, wiarygodnych i aktualnych informacjach, wskazują na naruszenie zasady państwa prawnego i nie pozwalają przyjąć, że przed sądem polskim obywatel miał zapewnione prawo do rzetelnego procesu.
W przedstawionej w czwartek 4 maja 2023 r. opinii rzecznik generalny Nicholas Emiliou przypomniał, że decyzja ramowa 2008/909, podobnie jak decyzja ramowa w sprawie europejskiego nakazu aresztowania (2002/584/WSiSW), opiera się na zasadzie wzajemnego uznawania. - Ta ostania jest emanacją wzajemnego zaufania, jakie państwa członkowskie powinny mieć do swoich systemów prawnych. Wzajemne zaufanie wymaga, aby państwa członkowskie, z zastrzeżeniem wyjątkowych okoliczności, uważały, że wszystkie pozostałe państwa członkowskie przestrzegają prawa Unii i praw podstawowych uznanych w prawie Unii - podkreślił rzecznik generalny.
Z tego względu, ewentualna odmowa uznania wyroku i wykonania kary może nastąpić na zasadzie wyjątku i musi być poprzedzona dwuetapową analizą, dobrze ugruntowaną we wcześniejszym orzecznictwie Trybunału.
Czytaj więcej
Sąd wykonujący europejski nakaz aresztowania dla celów wykonania kary pozbawieniu wolności powinien uwzględnić m.in. okoliczności istotne dla oceny...
