Wymazać Kościuszkę z pamięci. Jak „russkij mir” połyka Białoruś

Siechnowicze Małe (rejon żabinecki w obwodzie brzeskim) niegdyś przez kilka stuleci należały do rodu Kościuszków. Niedługo przed upadkiem Związku Radzieckiego przed budynkiem miejscowej szkoły, później przekształconej w muzeum Tadeusza Kościuszki, postawiono popiersie przywódcy insurekcji 1794 r. Zostało wykonane jeszcze w 1932 r. przez polską rzeźbiarkę Balbinę Świtycz-Widacką, ale postępującej rusyfikacji Białorusi pod rządami Aleksandra Łukaszenki nie przetrwało.

Popiersie usunięto kilka dni temu na rozkaz władz rejonowych. Podobno ma tam powstać (poinformował o tym Biełsat) nowe muzeum poświęcone wielkiej wojnie ojczyźnianej. Od sfałszowanych wyborów w 2020 r. i masowych protestów reżim w Mińsku przyśpieszył nie tylko z gospodarczą, polityczną czy militarną, lecz także z oświatową „głęboką integrację” z Rosją. Na Białoruś, zwłaszcza po wybuchu wojny Rosji z Ukrainą, na dobre wkracza „russkij mir”.