Łukasz Warzecha: PiS woli mieć Donalda Tuska za przeciwnika

Poziom irytacji na władzę okazał się wysoki i autentyczny.

Publikacja: 07.06.2023 03:00

Łukasz Warzecha: PiS woli mieć Donalda Tuska za przeciwnika

Foto: PAP/Paweł Supernak

Wydarzenia takie jak marsz 4 czerwca trudno w naszym rozemocjonowanym świecie komentować na chłodno. Wzmożenie obu stron było potężne i jest nadal. Jedna strona uważa, że właściwie już wygrała wybory, druga epatuje obrazkami transparentów z wulgarnymi hasłami. Prawda jest jednak bardziej skomplikowana.

W rytualnym oburzeniu polityków PiS na marsz jest sporo teatru, ale też trochę autentycznej irytacji. Teatr – bo przecież Jarosławowi Kaczyńskiemu w gruncie rzeczy zależało, żeby marsz się odbył. PiS woli mieć naprzeciwko siebie jednego, doskonale znanego przeciwnika w postaci toksycznego Donalda Tuska, tłamszącego pozostałych przedstawicieli opozycji, nazywanej przez lidera KO „demokratyczną” – z tego właśnie powodu politycy PiS nazywali zgromadzenie „marszem Tuska”.

Czytaj więcej

Michał Szułdrzyński: Przed opozycją teraz zadanie najtrudniejsze

Celem obu stron duopolu jest bowiem jak najefektywniejsze stłamszenie alternatyw: Kaczyński chce porażki Konfederacji, Tusk chce sobie podporządkować Trzecią Drogę i Nową Lewicę. Marsz miał w tym pomóc, wspierając efekt polaryzacji, podobnie zresztą jak komisja ds. rosyjskich wpływów.

Problem w tym, że PiS-owi, a co za tym idzie także Koalicji Obywatelskiej, za dobrze poszło i stąd autentyczna irytacja. Przybierająca momentami postać wręcz groteskową, tak jak w absurdalnym tweecie pani poseł Lichockiej: „Frekwencyjna porażka, sorry Winnetou”. Uderzenie w Tuska, w dużej mierze pozorne, za pomocą komisji okazało się nadzwyczaj skuteczne, zwłaszcza że prezydent bardzo pospieszył się z podpisaniem ustawy, zaś poziom irytacji na władzę okazał się wystarczająco duży, żeby na marszu 4 czerwca zgromadziło się o wiele więcej osób niż tylko twardzi przeciwnicy PiS czy agresywni „kodziarze”. Na dodatek nie było burd, które można by pokazać w rządowych programach informacyjnych.

Sukces Tuska jest jednak tylko względny, bo w demonstracji wzięli udział albo ludzie już przekonani, albo tacy, którzy wcale niekoniecznie są właśnie w niego wpatrzeni.

Sukces Tuska jest jednak tylko względny, bo w demonstracji wzięli udział albo ludzie już przekonani, albo tacy, którzy wcale niekoniecznie są właśnie w niego wpatrzeni, ale mogą być zwolennikami opozycyjnej konkurencji – Polski 2050, PSL, Lewicy, może nawet Konfederacji. Byli i tacy, którzy wcale nie są zdecydowani głosować, a chcieli jedynie pokazać swoją złość.

A to oznacza, że choć dziś przewodniczący PO przypisuje sobie sukces, którym marsz niewątpliwie był, to wcale nie musi to mieć ostatecznie przełożenia na poparcie dla Koalicji Obywatelskiej, które jak zaklęte trzyma się wciąż poniżej poziomu 30 proc.

A to robi się dla lidera PO wizerunkowym kłopotem i będzie go obciążać w negocjacjach paktu senackiego.

Autor jest publicystą „Do Rzeczy”

Polityka
Sondaż: Szymon Hołownia i Władysław Kosiniak-Kamysz cieszą się największym zaufaniem Polaków
Polityka
Sondaż: Więcej niezadowolonych niż zadowolonych z Donalda Tuska
Polityka
Rząd wprowadza zmiany na granicy z Białorusią. Szef MSWiA złożył podpis
Polityka
Co czeka Lewicę po wyborach europejskich? "Dwie drogi, dziś zachowuje się jak część KO"
Polityka
Agenci CBA weszli do dwóch ministerstw
Polityka
Komisja ds. Pegasusa: Jest termin przesłuchania Ziobry. „To będzie sądny dzień”