Sondaż: PiS i KO na czele, reszta daleko w tyle

Co oznacza rosnąca frekwencja przy prawie niezmienionym poparciu dla partii politycznych? – Jesteśmy w momencie wyczekiwania, ale wydarzenia polityczne, które mają miejsce, jak np. afera taśmowa, nie wzbudzają wielkiego zainteresowania – mówi Marcin Duma, szef IBRiS. – Gra między PiS a KO dotyczy na razie mobilizacji twardych elektoratów, a wyborcy o „miękkim” nastawieniu zajmują się rachunkami za elektryczność albo pozyskiwaniem opału. Ich problemy są inne niż ostra komunikacja polityczna.

Zdaniem Dumy PiS do milczącej większości zwracał się przed poprzednimi wyborami dopiero na końcu kampanii. Platforma obecnie myśli podobnie. – Obie strony mobilizują twardy elektorat i pracują nad tym, by zaakceptował on ich strategię, np. lekki zwrot w lewo PO. Z kolei PiS musi zmobilizować twardych zwolenników prawicy, bo z prawej flanki zachodzi ich Solidarna Polska i Zbigniew Ziobro. Żeby ich zrzucić z pędzącego do wyborów wozu, trzeba „mocno usiąść” na elektoracie.

Czytaj więcej

Polityka

Tusk reaguje na działania Ziobry. "Rosyjskie metody, nie dam się przestraszyć"

- Lider opozycji chce ujawnić pewne bardzo złe dla władzy powiązania. I ta władza odpowiada: zost...

Szef IBRiS wskazuje np. odejście umiarkowanego w relacjach z UE wiceministra spraw zagranicznych Konrada Szymańskiego, którego zastąpił Szymon Szynkowski vel Sęk, którego można określić w tej sferze jako „jastrzębia”. – W ten sposób PiS daje sygnał, że nie tylko Solidarna Polska twardo będzie stawać po stronie suwerenności w kontaktach z Unią – mówi Duma.

I zwraca uwagę, że wbrew obiegowej opinii w Polsce toczy się już przedwyborcza debata programowa. PiS, który poszukiwał nowych podziałów, „znalazł je na osi suwerenności: konserwatyzm kontra – progresywizm”. W retoryce partii rządzącej można odnaleźć wątki światopoglądowe i podkreślanie, że „ma być tak, jak było”, bo „nie damy się kupić Berlinowi” i „nie chcemy być województwem UE kosztem własnej, suwerennej państwowości”. – To jest sposób podziału zapożyczony od Viktora Orbána, który jednak w relacjach z Unią zawsze się z niego wycofywał, grając w ten sposób tylko na potrzeby wewnętrznego rynku politycznego – analizuje Marcin Duma.