Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych przyznaje radzie gminy uprawnienia do wprowadzania obowiązujących na jej terenie zwolnień od podatku od nieruchomości. Rada nie może jednak postanowić, że w każdej sprawie dotyczącej zwolnienia decyzję będzie wydawał wójt.
Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku dotyczącym przedsiębiorcy z niewielkiej gminy w województwie wielkopolskim.
Chcąc przyciągnąć inwestorów, gmina podjęła uchwałę zwalniającą z podatku od nieruchomości do 2020 r. niektóre budynki lub ich części. Uchwała wymieniała warunki stosowania zwolnienia, w tym by budynek był własnością podatnika-przedsiębiorcy oraz był związany z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Przedsiębiorca, którego dotyczy sprawa, wybudował na terenie gminy budynki, które następnie wynajął na 20 lat córce. To ona wykorzystywała nieruchomości do swojej działalności. Wójt odmówił zwolnienia wynajmującemu. Argumentował, że prowadzi on działalność gospodarczą na terenie innej gminy. Tam, jak wynika z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, zarejestrował firmę. Same nieruchomości należą do wspólnego majątku jego i jego żony nieprowadzącej firmy, a uchwała wymaga, by właścicielem był przedsiębiorca. Ponadto, jak argumentował wójt, skoro przedsiębiorca wynajął te obiekty, to zajmuje je ktoś inny i nie ma możliwości prowadzenia w budynkach działalności gospodarczej.
Podatnik kwestionował wszystkie te argumenty przed organem drugiej instancji. Nieskutecznie, więc sprawę skierował do sądu. Ten uchylił rozstrzygnięcia organów samorządowych, ale z powodu innego błędu gminy. Sąd zauważył, że ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie pozwala radzie gminy upoważniać wójta do wydawania decyzji o przewidzianych w uchwale zwolnieniach. Kompetencje do wprowadzania zwolnień ustawa przyznaje tylko radzie gminy. Wójt będzie musiał wydać decyzję ustalającą wysokość daniny bez wcześniejszego, odrębnego rozstrzygnięcia dotyczącego zwolnienia.
