Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, pomimo uchylenia niekorzystnej dla podatnika interpretacji burmistrza, nie zgodził się do końca z podatnikiem planującym znaczne zmniejszenie wysokości podatku od nieruchomości.

Sprawa dotyczy spółki, która jest użytkownikiem wieczystym zabudowanego gruntu. Nieruchomość składa się z wielu działek ewidencyjnych ujętych w jednej księdze wieczystej. Stoi na niej kilkanaście budynków. Spółka opisała, że rozważa ustanowienie odrębnej własności (dwóch lub więcej) samodzielnych lokali, w co najmniej jednym budynku posadowionym na każdej z tych nieruchomości.

Po wyodrębnieniu tych lokali w budynku nie pozostaną żadne inne lokale, a wszystkie pozostałe powierzchnie będą we współwłasności nieruchomości wspólnej.

Pytania dotyczyły opodatkowania pozostałych części budynków i gruntu.

Zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek zapłaty podatku od gruntu oraz części wspólnych stanowiących współwłasność ciąży na współwłaścicielach lokali w proporcji odpowiadającej częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku. To ewidentny błąd, dzięki któremu wydzielenie lokali pozwala na uniknięcie daniny od sporej części wspólnej powierzchni – im mniejsze wydzielone lokale i większa część wspólna, tym lepiej, bo współwłaściciele płacą od tej ostatniej tylko mały ułamek podatku.

Spółka argumentowała przed sądem, że element „współwłasności" jest nieistotny z punktu widzenia stosowania przytoczonego przepisu, gdyż współwłasność nie jest elementem jego hipotezy.

– Jedynym warunkiem, który nakazuje stosowanie tego przepisu, jest sam fakt wyodrębnienia lokali – uznał podatnik.

WSA podważył jednak te wywody, przesądzając, że przywołaną regulację stosuje się po łącznym spełnieniu dwóch warunków: wyodrębnienia własności co najmniej dwóch lokali i występowania współwłasności części budynku i gruntu.

– Nie ma uzasadnienia inne opodatkowanie budynku pozostającego w całości we własności jednej i tej samej osoby, gdy wyodrębniono prawnie lokale, i gdy ich nie wyodrębniono – stwierdził sąd. Oznaczałoby to konieczność odprowadzania daniny od całej powierzchni nieruchomości, pomimo wyodrębnienia lokali.

WSA uchylił niekorzystną dla spółki interpretację ze względu na to, że burmistrz nie zgodził się również na zastosowanie korzystnej proporcji opodatkowania części wspólnej, gdy jeden z lokali przejmie osoba trzecia.

Sąd zwrócił też uwagę na nieuregulowaną sytuację, gdy na jednej działce znajduje się kilka budynków z wydzielonymi lokalami.

sygnatura akt: I SA/Rz 592/15