4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Tomasz P. Terlikowski: Kurator Nowak nie nadąża
Z perspektywy „nowych ateistów” Barbara Nowak jest darem z nieistniejących – według nich – Niebios. Gdyby jej nie było, powinni ją wynaleźć. Niewielu robi w Polsce tyle, co ona, by skutecznie skompromitować chrześcijaństwo.
Jeden z ostatnich twitterowych wpisów małopolskiej kurator oświaty o „białym człowieku i chrześcijaninie”, jak określiła ona ministra Przemysława Czarnka, był absurdalny. Brzmiał tak niewiarygodnie, że nawet sprawdzałem, czy jego autorem nie była przypadkiem legenda Twittera, czyli Człowiek Bóbr albo Aszdziennik. Zabawny był bałwochwalczy ton, ale już sama treść zdecydowanie zabawna nie była. Określenie „biały człowiek”, które miało być pochwałą ministra, trąciło dość brzydkim rasizmem. Kurator najwyraźniej nie była tego świadoma, tak jakby nie doczytała listów św. Pawła, który jasno wskazywał, że dla chrześcijan „nie ma Żyda ani Greka”, co oznacza, że nie ma także „czarnego i białego”. Nie dotarło do niej, że sformułowanie „biały człowiek” niesie w sobie mocny element wyższościowego myślenia, które także jest niedopuszczalne z perspektywy tego, jak chrześcijanie obecnie spoglądają na rasizm, kolonializm i przekonanie o cywilizacyjnej wyższości „białych”. Gdyby kurator mniej czasu spędzała na Twitterze, z pewnością przeczytałaby o tym u papieża Franciszka.
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
