Fiskus może zażądać pełnomocnictwa, jeśli nie ma go w aktach

[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie z 19 stycznia 2010 r., I SA/Rz 849/09[/b]

[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]

Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wójta gminy w przedmiocie określenia M.R. łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r.

Uznało, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jego zdaniem przepisu o obowiązku wszczęcia postępowania nie stosuje się do postępowania w sprawie ustalenia zobowiązań podatkowych, które zgodnie z odrębnymi przepisami ustalane są corocznie, jeżeli stan faktyczny, na podstawie którego ustalono wysokość zobowiązania podatkowego za poprzedni okres, nie uległ zmianie.

M.R. złożyła skargę na decyzję kolegium.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

Sąd skargę uwzględnił. Stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania.

Wystarczający powód uchylenia zaskarżonej decyzji stanowi – zdaniem sądu – okoliczność, że [b]w aktach administracyjnych brak dokumentu pełnomocnictwa dla W.K., z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony.[/b]

[b]Organy podatkowe doręczały pisma i decyzje W.K., traktując go nie wiadomo na jakiej podstawie jako pełnomocnika M.R. Tymczasem momentem, od którego pełnomocnictwo zostaje skutecznie ustanowione, jest złożenie do akt sprawy oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa albo też dzień zgłoszenia pełnomocnictwa ustnie do protokołu.[/b]

Z drugiej strony pełnomocnictwo wygasa z dniem powiadomienia organu podatkowego o jego odwołaniu przez stronę. Przyczyną wygaśnięcia pełnomocnictwa może też być zrzeczenie się pełnomocnictwa przez osobę, na rzecz której zostało ono ustanowione, a także śmierć mocodawcy.