Zdaniem WSA rację ma spółka, że przekazanie dywidendy w formie niepieniężnej wspólnikom uprawnionym do dywidendy nie będzie rodzić po jej stronie obowiązku podatkowego w CIT.
Artykuł 12 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=3EC0892953EAF58605FEE453B6E7CBF6?id=115893]ustawy o CIT[/link] mówi, że przychodami są w szczególności wymienione w punktach 1 – 10 tego przepisu. Nie ma tam przychodu pochodzącego z wypłacenia czy przekazania w formie rzeczowej dywidendy przez osobę prawną (spółkę).
Uwzględniając cel i charakter dywidendy, nie sposób określić, jakie przysporzenie po stronie spółki miałoby powstać przez świadczenie przedmiotu dywidendy uprawnionym wspólnikom.
To spółka przekazuje wspólnikowi część posiadanego majątku (zysku), czy to w formie pieniężnej czy rzeczowej, jeżeli spełnione zostaną przewidziane umową spółki i przepisami prawa wymogi formalne, i – jak wynika z przepisów prawa – z pewnością świadczenie takie będzie źródłem przychodu do opodatkowania, ale po stronie wspólnika, czy będzie on osobą prawną czy też osobą fizyczną.
Kierując się regułami wykładni systemowej wewnętrznej i zewnętrznej, należałoby już z powodu uregulowania przez racjonalnego ustawodawcę kwestii opodatkowania dywidendy po stronie udziałowca, nie zaś po stronie przekazującej ją spółki, wywieść [b]wniosek o niedopuszczalności opodatkowania tejże dywidendy również po stronie spółki[/b].
Mając przy tym na uwadze okoliczność, że skarżąca spółka, gromadząc swój zysk, jest także opodatkowywana (np. w momencie nabycia nieruchomości, następnie przekazywanej wspólnikom w drodze dywidendy), który to zysk poprzez wypłatę dywidendy rodziłby obowiązek podatkowy po stronie wspólników, którzy tę dywidendę otrzymują, to bez wątpienia dochodziłoby do naruszenia zakazu podwójnego opodatkowania i nierównego traktowania podatników, którzy świadczą (będą świadczyć) dywidendę w formie pieniężnej.
