Wiele rządów uzmysłowiło sobie te zależności i już się na to zdecydowało. Tą drogą poszedł rząd w Rzymie i w Berlinie. Konieczność takiego kroku zrozumiał wreszcie Donald Tusk (przekonał się do tego też minister finansów).
Wczoraj jednak zapowiedź podwyższenia wieku emerytalnego kobiet do 67 lat spotkała się z ostrą krytyką Jarosława Kaczyńskiego. Określił on ją jako "nieludzki" pomysł i "horrendum". By wzmocnić siłę przekazu, prezes PiS wystąpił na konferencji w towarzystwie dzieci.
Ale czy lider opozycji nie zdaje sobie sprawy, że brak podwyższenia wieku emerytalnego (także mężczyzn) i ograniczenia tempa narastania długu nałożyłby jeszcze większe obciążenia na kolejne pokolenia, w tym także dzieci z otoczenia prezesa?
Dlatego doprawdy trudno zrozumieć tezy lidera największej partii opozycyjnej, który jeszcze niedawno opowiadał się za większymi swobodami w gospodarce i chciał upraszczać system podatkowy. Trudno przecież nie zauważyć, że w ostatnich latach przeciętna długość życia Polek i Polaków się wydłużyła. Każdy z nas widzi też dookoła siebie wystarczająco wielu młodych "emerytów", a debata wokół OFE pokazała dobitnie, że wysokość przyszłego świadczenia zależy od długości okresu aktywności zawodowej.
Oczywiście musi się przy okazji zmienić także rynek pracy i opieka zdrowotna. Ale kto dziś wie, jak on będzie wyglądał za 30 lat? Bo dopiero w 2040 roku osiągnięcie 67 lat stanie się dla kobiet czasem przejścia na emeryturę – rządowa propozycja w pełnym wymiarze tak naprawdę dotyczy więc tych pań, które dziś mają 38 lat. Rządowi można więc raczej zarzucić zbyt wolne tempo zmian.
