Cudowne skarby słynnego faraona

Można na niej zobaczyć repliki w skali jeden do jednego tysiąca przedmiotów, które brytyjski archeolog Howard Carter znalazł w 1922 roku w tym miejscu: złotą maskę pośmiertną Tutanchamona, imponujący sarkofag, złoty tron, rydwan, statuetki bóstw i egipskich urzędników, figury świętych zwierząt, klejnoty, naczynia, insygnia władzy. Prezentowane obiekty rozbudzają wyobraźnię i ożywiają fascynujący obraz starożytnej cywilizacji, zaskakując rozmiarem odkrycia.

Wszystkie eksponaty na wystawie „Tutanchamon - Grobowiec i Skarby” zostały wykonane przez egipską firmę, specjalizującą się w podobnych przedsięwzięciach, zgodnie z tradycją rzemieślniczą sprzed tysięcy lat, pod ścisłym nadzorem światowych egiptologów.

Tutanchamon (1333-1323 p.n.e) panował w Egipcie pod koniec XVIII dynastii Na tronie zasiadał dziewięć lat, zmarł młodo w wieku 18 lat, mimo to zaliczany jest do wybitnych władców. Był przedstawicielem wspaniałej dynastii faraonów, która niemal ćwierć tysiąclecia rządziła nad Nilem i stworzyła wysoko rozwiniętą cywilizację.

Odkrycie jego grobowca przez Howarda Cartera, finansowo wspieranego przez bogatego lorda Carnarvona, stało się prawdziwą sensacją. Carter po pięciu latach poszukiwań i żmudnych wykopalisk, 4 listopada 1922 roku odsłonił schody grobowca, a 26 listopada wszedł do jego komnat. „Widzę cudowne rzeczy!" – wykrzyknął olśniony zgromadzonymi skarbami w grobowcu. W sumie było to ponad pięć tysięcy przedmiotów, które potem w większości trafiły do Muzeum Egipskiego w Kairze.  

- Wystawa jest podzielona na trzy części. – mówi Anna Czerniejewska z JVS Group , firmy specjalizujących się w zarządzaniu imprezami i producenta w dziedzinie rozrywki, która sprowadziła wystawę do Polski. - Pierwsza opowiada o odkryciu Cartera. Druga pokazuje sam grobowiec, co jest unikalne, bo przedmioty ustawione są w nim dokładnie w tym samym układzie, jak zobaczył je odkrywca (czego nie ma nawet w Muzeum w Kairze), W trzeciej części oglądamy sarkofag faraona, kaplice i pozostałe eksponaty. Wszystkie repliki wykonane zostały z ogromną uważnością. Kopiści odtwarzali nawet błędy popełnione przez egipskich kapłanów. 

Wystawa zajmuje 3000 metrów kwadratowych nowego środka kulturalnego – Muzeum Nowa Praga przy Jagiellońskiej 82a.

O każdym z eksponatów można snuć długie opowieści. Tron lśniący od złota i kamieni powstał wkrótce po ogłoszeniu Tutanchamona królem. Oparcie tronu przedstawia młodego władcę i jego małżonkę Anchesenamon namaszczającą mu ramiona. A na podnóżku znajdują się wizerunki wodzów krajów „leżących u stóp faraona”: Nubijczyków i Azjatów,

Złota pośmiertna maska Tutanchamona, wysadzona półszlachetnymi kamieniami przedstawia wizerunek władcy jako boga. Na nakryciu jego głowy widnieją dwa boskie emblematy: głowa sępa symbolizująca górny Egipt i węża - znak dolnego Egiptu. Z tyłu wpisano zaklęcie zaczerpnięte z Księgi Umarłych: „bądź pozdrowiony ty o pięknej twarzy”. Twarz faraona na masce jest idealizowana, w rzeczywistości Tutanchamon nie był aż tak urodziwy i nękały go różnorodne choroby.

Faraona portretują też liczne figurki, przedstawiające go m.in. w koronie górnego Egiptu i koronie dolnego Egiptu, czy też na papirusowej łodzi.

Wśród bóstw napotkanych w zaświatach można rozpoznać boginię Sachmet o głowie lwa, której imię znaczy potężna, boga Dumutefa o głowie szakala i boga Haroerisa o głowie sokoła, którzy pomagali zmarłemu wstąpić do nieba i przeobrazić się w gwiazdę na niebie.

- Ideą, która przyświecała nam przy tworzeniu tego przedsięwzięcia było pokazanie w jednym miejscu w ramach jednego projektu wielkiego kompleksu skarbów, które odnaleziono w grobowcu Tutanchamona. W trakcie powstawania wystawy myśleliśmy, żeby byłoby dobrze, gdyby to było nie tylko piękne, okazałe i wyjątkowe, ale żeby też miało odpowiednią fachową oprawę naukową, bazowało rzeczywiście na solidnej wiedzy naukowej i badaniach naukowców. – mówił podczas otwarcia wystawy jej kurator Wolfgang Wettengel. - Pomysł wystawy zainicjowany został w Hamburgu. Bardzo wielu wybitnych naukowców współpracowało przy tworzeniu tego projektu w latach 2005-2008; udało się nam też stworzyć film i przewodnik jej towarzyszący,